Maiztasun-banda

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu

Maiztasun-bandak irrati komunikazirako maiztasun-espektroko tarte txikiak dira, zeintzuetako bakoitza arlo edo helburu jakin baterako erabili eta gordetzen baita.

Seinaleen interferentziak saihesteko eta irrati espektroaren erabilera eraginkorra ahalbidetzeko, antzeko erabilera duten zerbitzuei bandak esleitzen zaizkie. Adibidez, irrati-hedabideei, irrati mugikorrei edo nabigazio-sistemei, gainjarriko ez diren maiztasun-tarteak ematen zaizkie.

Banda horietako bakoitza nola erabili eta partekatuko den aldez aurretik zehaztua dago, interferentziak ekidin eta transmisoreen eta hargailuen bateragarritasun protokolo bat ezartzeko. Banda banaketa arautua dago: 10n metroko uhin-luzeratan edo 3×10n hertz-eko maiztasunetan banatzen dira. Adibidez, 30 MHz maiztasunak HF eta HVF bandak banatzen ditu. Banden erabilera Telekomunikazioen Batasun Internazionalak (ingelesez ITU, International Telecommunication Union) arautzen du, eta leku batetik bestera desberdina izan daiteke.

Maiztasunaren arabera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europar Batasuna, NATO
Banda Maiztasun tartea
A banda 0 - 0,25 GHz
B banda 0,25 - 0,5 GHz
C banda 0,5 - 1,0 GHz
D banda 1 - 2 GHz
E banda 2 - 3 GHz
F banda 3 - 4 GHz
G banda 4 - 6 GHz
H banda 6 - 8 GHz
I banda 8 - 10 GHz
J banda 10 - 20 GHz
K banda 20 - 40 GHz
L banda 40 - 60 GHz
M banda 60 - 100 GHz
AEB
Banda Maiztasun tartea
L banda 1 - 2 GHz
S banda 2 - 4 GHz
C banda 4 - 8 GHz
X banda 8 - 12 GHz
Ku banda 12 - 18 GHz
K banda 18 - 26,5 GHz
Ka banda 26,5 - 40 GHz
Q banda 33 - 50 GHz
V banda 50 - 75 GHz
W banda 75 - 110 GHz
F banda 90 - 140 GHz
D banda 110 - 170 GHz