Negozio inklusibo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Negozio inklusiboa jarduera ekonomiko bat da. Jarduera honek aukera ematen du pobrezia eta pertsona pobreek balio-kateetan parte hartzeko, hau da, merkatuaren zati batean parte hartu ahal izateko, hori da bere helburua. Esan daiteke negozio inklusiboa enpresa-eredu berritzaile bat dela, kontsumo-sozietatetik kanpo dagoen populazioa merkatu ekonomian sartzeko sortua.[1]

Negozio inklusiboa ez da filantropia bat. Kontua enpresa-eredu sostengagarriak bilatzea da, "besteei lagunduz aurrera egitea" ahalbidetzen dutenak, betiere enpresaren negozio zentralak inpaktu sozial eta ingurumen-inpaktu positiboa sortzen. Negozio-eskema berri hori ekonomia-fakultateek eta pentsamendu-zentro neoliberalek garatu dute. Haien esanetan, merkatu-mekanismo honek sarrera txikiko pertsonen bizi-kalitatea hobetzen laguntzen du. Honekin, ezaugarri nagusi hauek bereizten dira: enpresa transnazionalei[2] errentagarritasun handia ematen diete, merkatu-zoko berrietara heltzeko aukera ematen dietelako, gizarte erantzukizun korporatiboaren[3] alde konpainia handientzako etekin ukigarri bihurtzeko bidea dira eta kontsumo-sozietatea eta merkatu globala sektorerik ahulenetan sartzeko balio dute.

Negozio inklusibo motak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Negozio inklusiboak sarrera txikiko segmentuetan zentratzen du bere jarduera. Beraiek beren bizi-kalitatea hobetzeko asmoz ekonomia jarduera honetan parte hartuz, hornitzaile, kontratista, langile, akziodun edo aholkulari gisa. Parte hartze hori, besteak beste, honako ekintza hauen bidez lortzen saiatzen da: diru-sarrera txikiko jendea zuzenean kontratatuz, sektore hoietako hornitzaileak handituz, edo beraiei zuzenki bideratuak dauden ondasun eta zerbitzuak eskuragarriagoak izan ditzaten saiatuz.

2012an, G-20ek negozio barneratzaileen berrikuntzaren lehiaketan ondorengo 15 sari banatu zituen:

  • Agrofinanzas (México), nekazarien bizi baldintza hobetzean oinarritua finantzaketa eskainiz.
  • Apollo Hospitals Group (India), herrialde horretako landa-eremuetan eta biztanle txikietako lekutan espezializatutako zerbitzu medikuak eskaintzen ditu.
  • Bakhresa Grain Milling (Malawi), tokiko enpresaburuei laguntza okindegiko produktuak saltzeko.
  • Brilla (Kolombia), jendeari laguntzen die alor ezberdinetako finantzaketan: hezkuntzan, etxe-bizitzetan...
  • Corporación Universitaria Minuto de Dios (Kolombia), hezkuntza eskuragarriagoa eta ikasleentzat maileguak Kolonbian.
  • Ecofiltro (Guatemala), kostu txikiko ur-iragazkien manufaktura, bertako langileak eta tokiko materialak erabiliz.
  • Engro Foods Limited (Pakistán), nekazari txikiei ekonomia formalean sartzen laguntzen die.
  • Jain Irrigation Systems Ltd. (India), irrigazio sistemak eskaintzen ditu.
  • Manila Water Company (Filipinas), edateko ura eskeintzea prezio eskuragarrietan.
  • Millicom (Luxemburgo), finantzaketa zerbitzu eskuragarriak eskaintzea Afrikan eta Hego Amerikan.
  • Reybanpac Unidad de Lácteos (Ecuador), desnutrizioari aurre egiten dio nekazari txikiei erositako esnea eskainiz.
  • Sustainable Harvest Coffee Importers (Estatu Batuak), kafe-ekoizle txikiei laguntza ematea Erdialdeko Amerikan eta Afrika ekialdean, haien bizi-kalitatea hobetzeko asmoz, prezio justuetan erosten.
  • Tenda Atacado Ltda (Brasil), enpresari txikiei kredituak lortzen laguntzen die.
  • VINTE Viviendas Integrales (México), Mexikon diru-sarrera txiki eta ertainak dituzten familiei ingurumena errespetatzen duten etxebizitza eskuragarriak eskaintzen dizkiete.
  • Waterlife India Private Limited (India), ur edangarria eskuragarri izateko planak egiten dituzte.

Ekitaldi horiek G-20ren konpromezuaren parte izan ziren, non garapen bidean dauden herrialdeetan inbertsio pribatuak egin zituzten enplegua sortzeko helburuarekin eta bertako bizi-kalitatea hobetzeko asmoz.



Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]