Sutondo
| Sutondo | |
|---|---|
| beheko sua | |
 | |
| Honen parte | beheko su |
Sutondoa etxeetan, eta, bereziki, baserrietan, beheko sua dagoen tokia da.[1] Sutondoak harlangaitzez egin ohi dituzte, hala nola adreiluz edo harriz. Milaka urtetan zehar, sutondoa hain zen etxe baten parte, bere ezaugarri nagusi eta garrantzitsuena, non kontzeptua etxearen sinonimo ere bilakatu zen. Aro modernoan, berokuntza zentrala iritsi zenetik, jende gehienen eguneroko bizimoduan ez dira hain oinarrizkoak izaten, etxeko berokuntza labe batek edo estufa batek sortzen duelako, eta sukaldea, aldiz, tresna bat da (sukaldea eta labea konbinatuz), beste etxetresna elektriko batzuekin batera. Hala eta guztiz ere, etxe askok oraindik ere badute sutondoa, sukaldean beroa eta erosotasuna lortzeko.
Garai industriala baino lehen, ohikoa zen gelaren erdian sutondo bat jartzea, sutondo ireki bat bailitzan, kea gelan gora, teilatuko ke-zulo bateraino. Teilatu trinkoagoa eta jarraituagoa izan ohi zuten geroagoko diseinuetan, aldiz, sutondoa gelaren alde batean jarri eta tximinia batez hornitu zuten.
Tximiniaren diseinuan, sutondoa suak erretzen duen tximiniaren zatia da, normalean adreiluzko harlanduz osatua zoruaren mailan edo gorago, tximiniaren buruaren azpian.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ «sutondo». Euskaltzaindiaren Hiztegia. (Noiz kontsultatua: 2025-10-12.)
