Abeltzaintza estentsiboa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Abeltzaintza estentsiboaren adibide bat.

Abeltzaintza estentsiboa, ganadua larreetan, zelaietan eta antzekoetan elikatzen duen abeltzaintza mota da. Eredu honen kontrakoari abeltzaintza intentsiboa deitzen zaio. Larre edo zelai horiek ganaduaren jabearenak izan daitezke, edo beste jabe partikular batenak, edo komunalak.

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Abeltzaintza mota honetan, aberea gizakiak aldarazitako ekosistemaren parte da, eta janari naturala edo artifiziala hartzen du (ukuiluan edo bordan).
  • Naturaren zikloei jarraitzen die eta, era berean, hurrengo belaunaldiei sistema honen elementuak helarazi nahi dizkio, jaso zirenean bezain ongi edo hobeki.
  • Aberea osasuntsuago bizi da abeltzaintza intentsiboan baino. Izan ere, abeltzaintza estentsiboan aberea libre egoten da denbora askoan, eta ariketa fisikoa egiten du. Abeltzaintza intentsiboan, berriz, aberea lotuta edo itxita egoten da ia beti, estres handiagoa izaten du, eta apenas egiten duen ariketa fisikorik.
  • Klimaren eta beste zenbait arrazoiren ondorioz, ekoizpen urriagoa du. Hala ere, petrolioan eta pentsuetan gastu txikiagoa du. Beraz, abeltzainak batzuetan irabazi txikiagoak ditu abeltzaintza intentsiboan baino, baina beste batzuetan handiagoak dira irabaziak.
  • Petrolio eta antzekoen premia txikia du, biodibertsitatearen mesedean.
  • Klima lehorretan, lurra estaltzen duen landaredia iraunarazten laguntzen du, basoko suteak saihesten…
  • Animalia bizi den giroa nekezago kontrolatzen da.
  • Eguraldiaren menpeko da.
  • Kontsumitzaileen eskaerari egokitzeko zailtasunak izaten ditu.
  • Lur-eremu zabala behar izaten du.