Uren banalerro

Wikipedia, Entziklopedia askea
Europako uren banalerro nagusiak, gorriz, eta bigarren mailakoak horiz.
Urkiolako santutegiaren teilatuak uren banalerro bat osatzen du[1]: argazkian ezkerrean ageri den teilatu-hegalean erortzen diren urak Kantaurira joango dira, eskuin hegalean erortzen direnak Mediterraneora.

Uren banalerroa elkarren ondoan dauden bi isurialde hidrografikoren arteko muga da. Banalerroaren alde banatara eroritako euri-urak arro edo isurialde bakoitzeko ibai nagusiek jasotzen dituzte azkenean, eta itsasoratzea toki oso urrunetan gerta daiteke.

Euskal Herrian uren banalerro argi bat dago, Kantauriko eta Mediterraneoko isurialdeak banatzen dituena.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. «Urkiolako Santutegia - Abadiñoko Ondare Arkitektoniko» sites.google.com Noiz kontsultatua: 2021-01-20.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]