Labaro

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Labaroa
Proboren diptiko kontsularra

Labaroa (latinez labărum-i , grezieraz λάβαρον / lábaron) erromatar enperadoreek erabiltzen zuten zutoihal bat da. Konstantino I.a Handia enperadoreak, kristautasunera bihurtu zenean, zeinu gisa, gurutzea eta krismona edo Kristoren monograma erabiltzea erabaki zuen. Azken hau, Kristo hitzaren grezierazko izeneko (χριστóς) lehen bi hizkiez osatuta zegoen (Khi eta Ro). Unicode sisteman, Khi-Ro ikurra (☧) U+2627 da.

Hitzaren etimologia eztabaidatua dagoen arren, laureumetik (erramua) datorrela onartzen da, beste batzuk, llafar (hitz egin) hitz zeltarretik datorrela dioten arren.

Labarorik erabiliena krismona den arren, honako esaldi hau, "In Nomine Christi Vincas Semper" (Beti Kristoren izenean irabaz dezazula) agertzen zen beste bertsio bat ere erabiltzen zen. Labaro mota hau, Probo kontsularen diptiko kontsularrean ikus daiteke, non Honorio enperadorea agertzen den labaro bat eusten.

Labaroa eta Lauburua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sakontzeko, irakurri: «Lauburu»

Teoria batzuen arabera, lauburu euskal hitzaren jatorria, labaro hitzean dago. Gainera, biak gurutze edo ixa itxura dute.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Labaro Aldatu lotura Wikidatan