Lurra
| Artikulu honek erreferentziak behar ditu. Hemen erreferentzia egiaztagarriak gehituz lagun dezakezu. |
| Ezaugarri orbitalak | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Batez besteko radioa | 149.597.870 km | ||||||
| Perihelioa | 0,983 UA | ||||||
| Afelioa | 1,017 UA | ||||||
| Eszentrikotasuna | 0,0167 | ||||||
| Periodo orbitala | 365,2564 egun | ||||||
| Satelitea | 1 (Ilargia) | ||||||
| Ezaugarri fisikoak | |||||||
| Diametro ekuatoriala | 12.756,28 km | ||||||
| Diametro polarra | 12.713,50 km | ||||||
| Batez besteko diametroa | 12.742,00 km | ||||||
| Azalera | 510.065.284,702 km² | ||||||
| Masa | 5,974×1024 kg | ||||||
| Batez besteko dentsitatea | 5,515 g/cm³ | ||||||
| gainazaleko Grabitatea | 9,78 m/s² | ||||||
| Ihes-abiadura | 11,186 km/s | ||||||
| Bira periodoa | 23,9345 ordu | ||||||
| Inklinazio axiala | 23,45° | ||||||
| Albedoa | %37-39 | ||||||
| Gainazaleko tenperatura |
|
||||||
| Presio atmosferikoa | 101.325 Pa | ||||||
| Konposizio atmosferikoa | |||||||
| Nitrogenoa N2 | %78,08 | ||||||
| Oxigenoa O2 | %20,95 | ||||||
| Argona Ar | %0,93 | ||||||
| karbono dioxidoa CO2 | 355 (aldagarria) | ||||||
| Neona Ne | 18,2 ppmv | ||||||
| Helioa He | 5,24 ppmv | ||||||
| Metanoa CH4 | 1,72 ppmv | ||||||
| Kripton Kr | 1 ppmv | ||||||
| Hidrogenoa H2 | 5 ppmv | ||||||
| Oxido nitrosoa N2O | 0,31 ppmv | ||||||
| Xenona Xe | 0,08 ppmv | ||||||
| Karbono monoxidoa CO | 0,05 ppmv | ||||||
| Ozonoa O3 | 0,02 - 0,03 ppmv (aldagarria) | ||||||
| Klorofluorokarburoa | 0,2 - 0,3 | ||||||
| ur-baporea H2O | <4% (aldagarria) |
||||||
Lurra eguzki-sistemaren hirugarren planeta da. Bizia duen bakarra da, eta satelite natural bat du, Ilargia. Lurrak Eguzkiari birak ematen dizkio.
Eduki-taula |
[aldatu] Lurrari buruzko ikuspegien bilakaera, historian
Grekoek, Lurra esfera bat zela zeritzoten, hasieran filosofia zela kausa (filosofian, esfera, formarik petoena baita), baina gero behaketen bidez ere baieztatu zuten.
Aristoteles iparralderantz bidaiatuz aurrean izar berriak agertzen eta atzean utzitakoak desagertzen zirela ohartu zen. Aldi berean, Lurrak Ilargian uzten zuen itzala esfera bat zelako eta ontzi bat itsasoratzen denean lehenengoz kroskoa eta gero mastak desagertzen direlako fenomenoak egiaztatu zituen. Horiek guztiak ez lirateke izango Lurra esfera bat ez balitz.
Grekoek ere Lurra bira egiten zuela iradoki zuten baina Erdi Aroko jakitun guztiek deitoratu zuten uste hori. Hau dela kausa Galileo sutean hiltzear egon zen.
Hala eta guztiz ere, Kopernikoren teoriek Lur higige baten teoriek logikabetu zuten. 1851-ean beste jakitun frantziar batek esperimentu ospetsu bat egin zuen. Jean Bernard Leon Foucaultek Parisko eliza baten sabaitik pendulu handi bat eseki zuen eta lurrean zirkulu bat marraztu zuen. Lurra errotatu ezean penduluak bere planoa gordeko zukeen, hau da, ez zukeen bira egingo zirkuluan, baina Lurrak errotatu balitz penduluak bira egingo zukeen zirkuluan. Eta penduluak bira egin zuen! Hortaz, Lurra errotatzen zen, penduluak bere bideari eusten zion bitartean. Ekuadorretik iparralderantz norabide baterantz bira egiten du, eta Ekuatoretik hegoalderantz aurkako norabiderantz. Ekuatorean ez du batere birarik egiten eta lurburuetan eguneko bira bat egiten du. Lurburuen eta Ekuatorearen artean motelago egiten du bira.
Haizea ere Lurrarekin batera mugitzen da Ekuatorearen abiadurarekin mugituko balitz Lurra motelago doala Ekuatoretik iparralderantz eta haizeak ekialderantz joko balu, arinago joango litzateke eta beraz, espiral baten moduan ezkerretarantz egingo luke bira. Ekuatoretik hegoalderantz berriz, eskumatarantz egingo luke bira. Horri Coriolis efektua deritzo, Gaspard-Gustav Coriolis hori behatu zuen lehena izan baitzen.
[aldatu] Lurraren historia
Lurraren historia orain dela 4.500 milioi urte hasi zen nebulosa batetik. Garai hartan planetoide ezberdinen talkaz lurra akrezioz hasi egin zen eta dentsitate ezberdinek elementuak geruzatan bereiztea ekarri zuen (ikus geroago egituraren atala). Osatu eta denbora gutxira asteroide batek lurra jo eta bere zati bat kanporatu zuen, Ilargia sortuz. Meteoritoek zeramaten urak hidrosfera eta atmosfera sortu zuten. Magma solidotzean kanpoko geruza sortu zen.
Orain dela 4.000 milioi urte lehenengo izaki bizidunak sortu ziren. Garai horretan ere lurraren dinamika sortu zen (ikus Plaken tektonika).
Bakterioek fotosintesia garatu zutenean oxigenoa heldu zen atmosferara lehen aldiz, beraren konposaketa guztiz aldatuz. Hainbat zelula prokariotoren elkarketan lehen zelula eukariotoa sortu zela uste da. Hauek animaliak, landareak, onddoak eta protistoak sortu zituzten geroago.
Milioika urteren buruan Lurreko plaken eraginez beroa eta presioa sortu zen, eta horrek itsasoko harriak baino dentsitate txikiagoa zuten beste batzuk sortu ziren, eta azkenean, hauek flotatu egin zuten kontinenteak sortuz. Baita ere, plaken eraginez, superkontinenteak sortu eta desegin dira, Rodinia eta Pangea bezala. Hainbat alditan glaziazioak egon dira, adibidez Neoproterozoikoan ia-ia lur osoa izotzez estali zen.
Kanbriarrean Kanbriarreko leherketa gertatu zen eta fosilizatzen ziren lehenengo animalia eta landareak sortzen hasi ziren modu azkar batean.
Orain dela 65 milioi urte Kretazeo eta Tertziarioa bereizteko balio duen meteorito batek dinosauroak eta beste hainbat animalia hil zituen, ugaztunei bidea utziz.
Orain dela 20.000 urte gizakiak nekazaritza aurkitu zuen eta berarekin batera lehenengo zibilizazioak sortu ziren orain dela 10.000 urtetik hona, Lurraren itxura guztiz eraldatuz.
[aldatu] Lurraren mugimenduak
Lurra, gainerako planetak bezala, bi higidura nagusiren mendean dago, errotazio higiduraren eta translazio higiduraren mendean, hain zuzen. Lurrak bere ardatzaren gaineko jira osoa egiteko (errotazioa) 23 ordu, 56 minutu eta 4 segundo behar izaten ditu (egunaren iraupena). Halaber, Eguzkiaren grabitazio indarrak erakarrita, Lurrak segundo bakoitzeko 29,8 km egiten ditu Eguzkiaren inguruko orbita eliptikoan zehar (translazioa), eta 365,25 egun behar ditu itzuli osoa egiteko (urtearen iraupena). Lurraren bi higidura horien planoek 23°27´-ko angelua eratzen dute, ekliptikaren angelua deitua. Planetaren errotazioak sortzen duen indar zentrifugoa dela eta, Lurrak esfera baten eitea du, zapalagoa Ipar eta Hego buruetan Ekuatore aldean baino.
[aldatu] Egitura eta osagaiak
Lurraren konposizioa elementu ezberdinen masaren arabera honako hau da:
| Burdina: | % 34,6 |
| Oxigenoa: | % 29,54 |
| Silizioa: | % 15,2 |
| Magnesioa: | % 12,7 |
| Nikela: | % 2,4 |
| Sufrea: | % 1,9 |
| Titanioa: | % 0,05 |
| Bestelakoak: | % 3,65 |
Lurra hainbat geruza ezberdinetan zatikatu ahal da. Geruza hauek konposaketa kimiko ezberdina dute eta izaera geologiko ezberdina. Euren izatea uhin sismikoen bitartez ikasi daiteke, eta baita hainbat neurri grabitazionalekin.
[aldatu] Eredu geostatikoa
- Lurrazala. Kanpoko geruza da eta ozeanoetan dituen 12 kmtik kratoietan dituen 80 kmtaraino iritsi daiteke. Batez ere basalto eta granitoz osatua dago.
- Mantua. Lurrazalaren eta nukleoaren artean dagoen geruza da. 2900 km.ko sakonerara iristen da. Mantua batez ere peridotitaz osatua dago. Lurrazalaren eta Mantuaren arteko banaketa Mohorovicic diskontinuitatean ematen da. Mantua goi eta behe mantuan banatu daiteke. Biak ezberdintzen diren puntua Repettiren diskontinuitatea da.
- Nukleoa: 3.475 kmko lodiera duen geruza da. Mantutik Gutenbergen diskontinuitateak bereizten du. Burdina eta Nikelez osatutako aleazio batez osatua dago eta eremu magnetikoa sortzen deneko lekua da. Barne eta kanpo nukleoan beriz daiteke. Barne nukleoa solidoa dela uste da eta kanpo nukleoa likidoa da. Bien arteko ezberdintasuna Lehmanen diskontinuitatean ematen da.
[aldatu] Eredu geodinamikoa
- Litosfera. Modu elastikoan jarduten duen goiko azala da. 250 kmko lodiera du eta lurrazal osoa eta mantuaren zati bat hartzen ditu.
- Astenosfera. Fluxu eran portatzen den mantuaren zatia da. Geruza honetan uhin sismikoen abiadura jaisten da.
- D geruza. Mesosfera eta endosferaren arteko trantsizio aldea da. Arrokak asko berotu eta litosferaraino igo daitezke sumendiak sortuz.
- Endosfera. Eredu geostatikoko nukleoaren parekoa da.
[aldatu] Ura
Lurraren azalera handiena urak hartzen du Esan genezake, Lurraren azalerako 4 zatitik 3 ura direla. Ur masa guzti horri hidrosfera deritzo, eta ur gaziz eta ur gezaz osaturik dago. Baina ur gazi eta gezaren arteko banaketa ez da orekatua: ur guztitik %94 ur gazia da eta %6 bakarrik da ur geza. Ura izotz forman egon daiteke (solidoa), glaziarretan eta izotz-kaskoetan gertatzen den bezala, likidoa itsasoetan, lakuetan, ibaietan eta abarretan.
[aldatu] Ilargia
Ilargia Lurraren satelite bakarra da. Lurraren inguruan biraka dabilena. Ilargia eta Lurraren artean, batez beste, 380.000 km daude. Ilargia Lurretik lau modu desberdinetan ikus daiteke. Modu bakoitzak aldi izena jaso du. Ilargialdiek Ilgora, Ilbehera, Ilargi berria eta Ilargi betea dute izena. Lehen alditik laugarrenera 27 egun, 7 ordu, 43 minutu, eta 11,47 segundo pasa behar dira. Denbora horrek hilabete sinodiko izena dauka. Ilargiaren traslazio eta errotazio denborak berdinak dira, horregatik alde bera ikusten da beti Lurretik.
Itsasaldiak Ilargiaren eraginpean doaz, eta hondartzara goazenean aurkitu dezakegu bai itsasgora, itsasoa aurrera doanean; bai itsasbehera, itsasoa atzera doanean.
[aldatu] Erreferentziak
[aldatu] Ikus, gainera
| Astronomia - Eguzki-sistema | ||
|---|---|---|
|
Planetak: Merkurio • Artizarra • Lurra • Marte • Jupiter • Saturno • Urano • Neptuno Planeta nanoak: Pluton • Eris • Zeres • Haumea
Planeten satelite nagusiak: Lurra: Ilargia Jupiter: Io • Europa • Ganimede • Kalisto Saturno: Saturnoren eraztunak • Titan • Mimas • Entzelado • Tetis • Rhea • Dione • Japeto |
||
