Frankotiratzaile fusil

Wikipedia, Entziklopedia askea
Frankotiratzaile fusil
M-40A3.jpg
Mota Fusil
Zerbitzua
Produkzioa
Zehaztasunak

Frankotiratzaile fusila doitasunezko suzko arma mota bat da, distantzia oso luzean helburuetara tiro egitea ahalbidetzen duena. Erabilera ohikoa da mundu osoko armadetan zein polizia indarretan.

Ohiko frankotiratzaile fusil batek ahalik eta zehaztasun handiena bilatzen du tiroan, horretarako mira teleskopiko batez hornitua dagoena, eta armarentzako munizio espezifikoa erabiltzen du, distantzia luzeak iristea ahalbidetzen duena, tiro doitasunik galdu gabe. Termino hau giza helburuen aurka erabil daitekeen mira teleskopikoa duen edozein doitasunezko suzko arma izendatzeko erabiltzen da.

Frankotiratzaileen eginkizun militarra XVIII. mendekoa da, nahiz eta frankotiratzaile fusil espezifikoa askoz ere garapen berriagoa den. Aurrerapen teknologikoek, eta batez ere mira teleskopikoarenak, baita arma modernoen fabrikazioan zehaztasun handiagoa izateak, armadek frankotiratzaile gisa trebatutako soldaduentzako ekipamendu espezifikoa sortzea ahalbidetu zuten. Fusil berriei esker, infanteriako fusil arruntekin alderatuta, helburuak zehatz-mehatz jo ahal izango dituzte distantzia askoz handiagoetan.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]