Harmonia (musika)

Artikulu hau "Kalitatezko 2.000 artikulu 12-16 urteko ikasleentzat" proiektuaren parte da
Wikipedia, Entziklopedia askea

Rameauren Traité de l’harmonie
Artikulu hau teoria musikalari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Harmonia».

Harmonia akordeen egituraz, konbinazioaz eta haien arteko harremanaz diharduen teoria eta praktika da. Antzinako organum-a da harmoniaren eta kontrapuntuaren jakintzaren jatorria. Kontrapuntua zenbait doinuren denboran zeharreko garapenari dagokio eta harmonia zenbait notaren aldi bereko konbinazioari. Rameauk eman zuen harmoniaren lehen teoria, baina ordutik aldaketa ugari jasan ditu.

Etimologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Harmonia hitza antzinako grezieratik dator, ἁρμονία (Harmonia jainkosa), "akordioa, bat-etortzea" esan nahi duena[1], eta hau ἁρμόζω aditzetik (ederra): "doitu, zerbaitekin lotu". Hala ere, terminoa ez zen erabili harmonia polifonikoaren gaur egungo zentzuan, izan ere polifonia ez zen sartu Mendebaldeko kulturan Erdi Aroak aurrera egin arte.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Ingelesez) Hoad, T. F. HoadT F.. (2003-01-01). Hoad, T. F. ed. «harmony» The Concise Oxford Dictionary of English Etymology (Oxford University Press) doi:10.1093/acref/9780192830982.001.0001/acref-9780192830982-e-6984. ISBN 978-0-19-283098-2. (Noiz kontsultatua: 2021-12-28).

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Musika Artikulu hau musikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.