Kodetzaile

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Kodetzailea, batzuetan ere kodifikatzailea deitua, seinale elektroniko bat (bitstreama adibidez) edota datuak kode bihurtzen duen gailua da. Informazioaren tratamendu automatikoa eta datu-transmisioa errazteko erabiltzen da. Kodetutako informazioa bere jatorrizko formara bihurtzeko, deskodetzailea erabiltzen da.

4 sarrerako eta 2 irteerako kodetzailea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kodetzaile batek 2n sarrerako linea eta n irteerako linea ditu. Irteerako lineek sarreran dagoen balioarekin bat datorren kode bitarra sortzen du. 4 sarrerako eta 2 irteerako kodetzaileak sarreran lau bit hartzen ditu eta bi bit ematen ditu irteeran. Beraz, kasu honetan, lau irteera mota existitzen dira eta ondorengo konbinazio hauek dira: 0001, 0010, 0100 eta 1000.

4 sarrerako eta 2 irteerako kodetzailea ate logikoekin irudikatua.
A3 A2 A1 A0 F1 F0
0 0 0 1 0 0
0 0 1 0 0 1
0 1 0 0 1 0
1 0 0 0 1 1

Kodetzaileetan bakarrik sarrera bat aktibatuta egon daiteke. Bi sarrera aldi berean aktibatuta baleude, irteeran edozein bit konbinazio eman lezake. Hori saihesteko lehentasundun kodetzaileak erabiltzen dira.

Lehentasundun kodetzailea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehentasundun kodetzaileetan, bi sarrera edo gehiago aldi berean aktibatuta badaude, lehentasun handiagoa duen bita kontutan hartuko du kodetzaileak.

A3 A2 A1 A0 F1 F0
0 0 0 x 0 0
0 0 1 x 0 1
0 1 x x 1 0
1 x x x 1 1

Barne loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]