Mosin-Nagant

Wikipedia, Entziklopedia askea
Mosin-Nagant
errepikapen-erriflea eta bolt-action rifle (en) Itzuli
Mosin-Nagant.jpg
Fabrikazioa
FabrikatzaileaTula Arms Plant (en) Itzuli, Kalashnikov Concern (en) Itzuli, Remington Arms (en) Itzuli, Manufacture d'armes de Châtellerault (en) Itzuli, Sestroretsk arsenal (en) Itzuli eta Westinghouse Electric
DiseinatzaileaSergei Ivanovich Mosin (en) Itzuli eta Léon Nagant (en) Itzuli
Ekoizpen osoa37.000.000
Jatorrizko herrialdeaErrusiar Inperioa, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna eta Errusia
Historia
Zerbitzuaren hasiera1891
Irekiera1891
GatazkaBoxerren matxinada, Bigarren Mundu Gerra, Lehen Mundu Gerra, Filipinetako Iraultza, Lehen Italo-Etiopiar Gerra, Errusiako Gerra Zibila, Errusia-Japonia Gerra, Txinako Gerra Zibila, Espainiako Gerra Zibila, Battle of Lake Khasan (en) Itzuli, Battles of Khalkhin Gol (en) Itzuli, Neguko Gerra, Koreako Gerra, Vietnamgo Gerra, Afganistango gerra, Donbasseko gerra (2014), Siriako Gerra Zibila eta Errusia-Ukraina gerra (2022)
Ezaugarriak
Munizioa7.62×54mmR (en) Itzuli eta 7.62×53mmR (en) Itzuli
Masa4,5 kg

Mosin-Nagant morroilo-fusila da, bost kartutxoko kargagailua duena. Errusia Inperialeko indar armatuek erabili zuten, eta, geroago, Sobietar Batasunak eta ekialdeko blokeko hainbat naziok.

Lehena izan zen 7,62 x 54 R kartutxoa erabiltzen. 1891tik 1960ko hamarkadara arte hainbat modutara egon zen martxan Europako ekialdeko nazio askotan, azkenean, SVDk ordeztu zuenean frankotiratzaile-fusil gisa. Mosin-Nagant fusil estandar gisa erabil daiteke oraindik, armada moderno eta gatazka armatu askotan, Bigarren Mundu Gerran erresistentzia handia eta hornidura zabala izan baitzuen.

Fusil horiek behin baino gehiagotan berrerabili eta aldatu ziren, eta entrenamendu-fusil gisa erabili ziren 1960tik 1970era bitartean. Fusil horietako asko gerraosteko urteetan sortu ziren.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]