Permeabilitate magnetiko

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Permeabilitate magnetikoa substantzia batek eremu magnetikoak erakartzeko eta bere barnetik pasaarazteko daukan gaitasuna da. Eremu magnetikoaren intetsitatea eta indukzio magnetikoaren arteko zatidura moduan ezagutzen da.

Permeabilitate absolutua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Permeabilitate absolutua μ ikurraz idatzi ohi da eta eremu magnetiko batean material baten magnetizazioa adierazten du.

: indukzio magnetikoa edo fluxu magnetikoaren dentsitatea materialean
: eremu magnetikoaren intentsitatea

Permeabilitate magnetikoa hutsean[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hutsak daukan permeabilitate magnetikoa da (askotan airearena adierazteko ere erabiltzen da antzekoak baitira). μ0 ikurraz adierazten da eta batzuetan konstante magnetikoa ere esaten zaio. Bere balioa hurrengoa da:

: Newton, indarraren ikurra
: Anpere, intentsitate elektrikoaren ikurra

Honako propietate hau betetzen du:

: permitibitate elektrikoa
:argiaren abiadura hutsean

Permeabilitate erlatiboa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Permeabilitate absolutua kalkulatzeko (), modu zuzenetaz gain; hutsaren permeabilitateari () permeabilitate erlatiboa () biderkatu iezaioke.

Materialen propietate magnetikoak deskribatzeko permeabilitate magnetiko erlatiboaren baloreen arabera sailkatzen dira, materiala beraren propietatea baita. Hiru talde garrantzitsu daude sailkapen honetan:

  • Diamagnetikoak: Permeabilitate magnetikoa erlatiboa 1 baino askoz ere txikiagoa denean
  • Paramagnetikoak: Permeabilitate erlatiboak 1 inguruko balorea daukanean
  • Ferromagnetikoak: Permeabilitate magnetiko erlatiboa 1 baino askoz ere handiagoa denean