Trantsizio hiperfin

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Trantsizio hiperfina edo egitura hiperfina, fisika atomikoan, atomoen edo molekulen energia edo espektruaren mailetan, elektroiaren eremu magnetikoa eta momentu magnetiko nuklearraren arteko elkarreraginetk datorren dipolo magnetiko baten elkarreraginaren ondorioz gertatzen den perturbazio txiki bat da.

Teoria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pentsamendu klasikoaren arabera, nukleoaren inguruan mugitzen ari den elektroiak, dipolo magnetikoko momentu bat du, hau kargatua dagoelako eragina. Dipolo magnetiko honen momentuaren eta nukleoko momentu magnetikoaren arteko elkarreraginak (bere espinagatik), hiperfinen arteko zatiketara darama.

Baina, elektroiaren espina dela eta, elektroien S geruzarako ere existitzen da hiperfinen zatiketa, geruza honek, momentu angeluar orbital hutsa duena. Kasu honetan, diipolo magnetikoaren elkarreragina are indartsuagoa da, nukleoaren barnean desagertzen ez diren elektroien probabilitate dentsitatea bezala (~r=0~).