Tuba

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hiru zilindroko tuba

Tuba haize instrumentuen arteko ahots-apalena da. Tuba tenorra, tuba baxua eta tuba kontrabaxua dira nagusiak. Gehienetan orkestretan tuba bat besterik ez da izaten.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aho moduko mutur handi batez bukatzen den tutu koniko zabala du. Tubaren tutuak ia zazpi metroko luzera dauka. Lau edo bost balbula izan ohi ditu, baina badaude sei pistoietako tubak ere. Hasiberrientzako hiru balbulatako tubak ere ekoizten dira.

Tubak ia lau oktabako hedadura du.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1835ean lehen aldiz jo zuten tuba orkestra batean. Tubak XIX. mendean izan zuen aurrerabiderik handiena, eta tubaren aurrekariek (serpentoia eta ofikleidoa) baino hots apal indartsuagoa eman zion orkestrari.


Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]