Proteo (satelitea)

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Proteo (satelitea)
Proteus (Voyager 2).jpg
Aurkikuntza
Aurkitzailea Voyager 2;

Stephen P. Synnott,

Bradford A. Smith

Data 1989
Ezaugarri orbitalak
Batazb. erradioa 117.647 km
Eszentrikotasuna 0,0005
Orbita periodoa 1,122 egun
Inklinazioa 0,026°
Planeta Neptuno
Ezaugarri fisikoak
Diametroa ~400 km
Masa 5,0 ×1019 kg
Dentsitatea 1,3 ×103 kg/m³
Grabitatea azalean 0,075 m/s2
Errotazio periodoa  ?; ziur asko, sinkronoa
Albedoa 0,10
Tenperatura ~70 K


Proteo Neptuno planetaren seigarren satelite naturala da.

Ezaugarri fisikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Proteo Neptunoren bigarren sateliterik handiena da, Triton satelitearen ondoren. Eguzki-sistemako gorputzik ilunenetariko bat da, jasotzen duen argiaren % 6 besterik ez baitu islatzen.

Proteok forma irregularra du (436 × 416 × 402 km), inpakto-kraterrez josia dago, eta ez du, itxuraz, inolako jarduera geologikorik. Zientzialariek uste dute Proteo dela, dentsitate horretako objektuei dagokienez, bere grabitatearen indarrez esferiko bihurtu gabe izan daitekeen handiena. Izan ere, bera da eguzki-sistemako gorputz irregularrik handiena, Saturnoren Febe baino handiagoa.


Aurkikuntza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lurretik ezin da detektatu teleskopio bidez, zeren, planetatik hain gertu egonik, sateliteak islatzen duen argia galdu egiten baita planetak islatzen duenarekin nahastuta. Voyager 2 zundak Neptunoren inguruan pasatzean egindako argazkiak aztertzean aurkitu zuten Stephen Synnott-ek eta Bradford A. Smith-ek 1989an.


Izendapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1989ko uztailaren 17an aurkikuntzaren berri eman zutenean, S/1989 N 1 izendapena eman zioten behin-behinean. 1991ko irailaren 16an eman zitzaion behin betiko izena. Proteo satelite-izena mitologia grekoko Proteo pertsonaian du jatorria; itsasoko jainko bat zen, Poseidonen semea.


Kanpo-loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Proteo (satelitea) Aldatu lotura Wikidatan