Adlatibo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Adlatibo izenaren kasuetako bat da, batez ere norakakoa adierazten duena. Izena latinezko allatum hitzetik dator, afferre edo "eraman" aditzaren partitzipio pasiboa.

Kasu honek -(e)ra (singularrez) eta -etara (pluralez) atzizkiak erabiltzen ditu. Gainera, euskal gramatikan zenbait motako adlabo daude:[1]

  • adlatibo destinatibo, -rako deklinabide-atzizkiaren bidez gauzatzen dena.
  • hurbiltze-adlatibo, norantza adierazten duena eta -rantz kasu-atzizkiaren bitartez gauzatzen dena.
  • muga-adlatibo edo adlatibo bukatuzko, norainokoa adierazten duena eta -raino kasu-atzizkiaren bitartez gauzatzen dena.

Euskaraz gain, finlandieraz, lituanieraz[2] edota antzinako grezieraz ere erabiltzen dute.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa adlatibo http://www1.euskadi.net/harluxet/hiztegia1.asp?sarrera=adlatibo .
  2.   Aliatyvas Visuotinė lietuvių enciklopedija, T. I (A-Ar) Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas .


Hizkuntzalaritza Artikulu hau hizkuntzalaritzari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.