Aparailu isodomo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Aparailu erregularra eta ez-erregularra.

Aparailu isodomoa adreiluak juntura-hautsika eta garaiera berdineko ilaretan paratuz egiten den aparailua da.[1] Hala, horma erabat erregularra lortzen da.

Antzinako eraikuntza teknika bat da, jatorriz greziarra edo litekeena da lehenagokoa eta oso erabilia da arkitektura monumental klasikoan.[2]

Aparailuko ilaren luzera berdina ez denean edo erlazio aritmetiko sinple batekin elkartzen ez denean, aparailu ez-erregularra esaten zaio.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2004]
  2.   Ginouvès, René; Martin, Roland (1985) Dictionnaire méthodique de l’architecture grecque et romaine Collection de l'École française de Rome 84 I : Matériaux EFR - EFA 99 or. ISBN 02235099 .


Arkitektura Artikulu hau Arkitekturari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.