Balantze

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Egoera-balantzea balantza baten bitartez azal daiteke: enpresak lortu dituen finantza baliabideak (ondare garbia eta kanpoko finanatza iturriek osaturiko pasiboa) aktiboa osatzeko erabiltzen dira.

Kontabilitatean, egoera-balantzea edo, besterik gabe, balantzea enpresa bateko ondarearen egoera une jakin batean agertzen duen agiri bat da. Balantzeak enpresak daukan ondarearen zerrenda zehazten du, ondare hau sortu duten finantza-baliabideekin batera.

Balantzeak hiru atal ezberdin bereizten ditu:

  • aktiboa: enpresak daukana da (eraikinak, makinak, dirua, ...), etorkizunean enpresari etekinak emango dizkio bere erabileragatik (makineriaren kasuan) salmentagatik edo trukeagatik.
  • pasiboa: enpresak dituen obligazioak dira, normalean ekonomikoak izaten dira, bere aktiboa osatzeko erabili dituen kanpoko baliabideak edo dituen zorrek osatzen dutelako (maileguak, ogasun publikoari zor zaiona...).
  • ondare garbia: aktiboa osatzeko erabilitako berezko fondoek (bazkideen ekarpena edo kapitala, sozietateak eraturiko erreserbak...) osatzen dute.

Balantzeak orekazko egoera bat isladatu behar du: alde batetik, aktiboa eta bestetik pasiboa eta ondarea garbia, berdinak izan behar dira zenbatekoz, finantza baliabideak (pasiboa eta ondare garbia) ondarea (aktiboa) osatzeko erabili behar baitira. Oreka honi kontabilitate-ekuazio deritzo.

Aktiboan nahiz pasiboan elementuak sailkatuta agertzen dira haien ezaugarrien arabera, ondare-masak osatzeko. Horrela, aktiboan aktibo korrontea eta ez-korrontea bereizten dira, eta pasiboan ere berdin, elementuen likidezia urte bete baino laburragoa denean aktibo ez korrontea izanik eta urte bete baino gehiago denean aktibo korrontea izanik.

Hiru kontzeptu hauek formula honen bidez kalkulatu daitezke:

Ondare garbia = Aktiboa - Pasiboa