Elena Ziordia

Wikipedia, Entziklopedia askea
Elena Ziordia
Elena Ziordia. Ilustratzailea.jpg
Bizitza
Jaiotza Ortuella1964ko abenduaren 16a (56 urte)
Herrialdea  Bizkaia, Euskal Herria
Hezkuntza
Heziketa Euskal Herriko Unibertsitatea
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak margolaria eta ilustratzailea

Elena Ziordia Dominguez (Ortuella, Bizkaia, 1964ko abenduaren 16a) margolaria eta ilustratzailea da.

Hainbat erakusketa egin ditu Euskal Herrian zein hemendik kanpo. Bere ibilbidean zehar ilustratu dituen liburuak ere aipagarriak dira, besteak beste, 2020an argitaratutako Baginen liburuan (Txalaparta)[1] Euskal Herriko Historia aurkeztu zuen, emakumeen bitartez, Cira Crespo historialariaren testuekin.[2]

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Arte Ederretan lizentziatua da Euskal Herriko Unibertsitatean, pintura espezialitatearekin, eta hainbat erakusketa egin ditu, bai berak bakarrik eta bai taldean (Bartzelona, Madril, Bilbo, Valentzia, Valladolid eta abar). Norbanakoentzat eta zenbait museo eta instituziotarako lanak egin ditu, esate batera, Naif Arteko Nazioarteko Museoa (Jaen), Posta eta telegrafo Museoa (Madril) eta Bilboko Ospitalea. Azken urteotan, ilustrazioa landu du gehienbat; bide horretan, zenbait liburu ilustratu ditu, kasurako, Guggenheim Bilbao Experience (Guggenheim museoa), 30 emakume ahaztezin (Emakunde) eta IV. BizkaIdatz Txikia (Bizkaiko Foru Aldundia).[2]

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Argitalpenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ilustratu dituen zenbait liburu:

  • Dragoigilea. Juan Montianoren testuak. (Hiria, 2005)[3]
  • Guggenheim Bilbao Experience (Guggenheim museoa),[4]
  • IV. BizkaIdatz Txikia (Bizkaiko Foru Aldundia, 2017).[5]
  • Mi Athletic... y el futbol, Ignacio Villota Elejalde. 2020 (Txertoa, 2020).[6]
  • X urte X zirriborro (Azkuna Zentroa, 2020)
  • Bizkaia Txapeldun. Jabi Elortza (Bizkaiko Foru Aldundia, 2020)
  • Los niños perdidos de la Concha. Seve Calleja (El gallo de oro, 2020)[7]
  • Baginen (Txalaparta, 2020) Euskal Herriko historia emakumeen bitartez. Cira Cresporen testuak.[2][8][9]

Erakusketak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hainbat erakusteta egin ditu, bai bakarka, bai kolektiboak.

Bakarkakoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 1989-1990-1991-1992-1993-1996 Bilbo. Arteta Galeria.
  • 1991 Gasteiz. E J. Landaburu Galeria.
  • 1993 Iruña. Retablo Galeria.
  • 1993 Gasteiz. Luis de Ajuria Galeria.
  • 1993-1996 -2000 Bartzelona. Kreisler Galeria.
  • 1994 Valentzia. Gabernia Galeria.
  • 1995 Valladolid. Rafael Galeria.
  • 1999-2002-2005-2009-2014 Bilbo. Ederti Galeria.[10]
  • 2018 Bilbo. Espacio Aerre

Kolektiboak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 1987 Bilbo. Bilboko Aurrezki Kutxaren Kultura Aretoa.
  • 1988-1989 Bilbo. Arteta Galeria.
  • 1990 Osaka. Arte Erakusketa Nazioartekoa.
  • 1992 Madril. Carmen Andrade Galeria.
  • 1993 Madril. Arteta Galeria.
  • 1993 Madril. Centro Cultural de la Villa de Madrid. “Monumentos de Madrid”.
  • 1993 Madril. Posta eta Telegrafo Museoa. Correos visto por pintores naif.
  • 1996-1999-2000 Bilbo. Ederti Galeria.
  • 2001 Bilbo. Ederti Galeria. Panorama 2000-2001
  • 2002 Bilbo. Ederti Galeria. Panorama 2001-2002
  • 2004-2005-2006-2007-2008-2009-2010-2011-2012 Bilbo. Ederti Galeria.
  • 2013 Bilbo. Ederti Galeria. Itsasoa, mendia, hiria
  • 2014 Bilbo. Nazioarteko Grabatu Jaialdia
  • 2015-2016-2017 Bilbo. Ederti Galeria.

Omenaldiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 1997 Bilbo. Ederti Galeria. Emilia Martinezi eginiko omenaldia”.
  • 2003 Bilbo. Ederti Galeria. Raul Urrutikoetxeari eginiko omenaldia”
  • 2010 Madril. America Museoa. Gabriela Mistrali eginiko omenaldia”

Museo eta erakundeetan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Naif Artearen Nazioarteko Museoa. Jaen.
  • Posta eta Telegrafo Museoa. Madrid.
  • Basurtuko Ospitalea. Bilbo.

Bestelakoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 50 aurpegi 50 egunetan [14]
  • Zenbait “Stopmotions”en bitartez espresio artistiko era berrien metodoen bilakaera.[15]

Sariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 2021eko Nafarroako Liburu-denden saria, euskarazko liburuen sailean, Baginen - Euskal Herriko historia emakumeen bitartez liburuagatik.[16]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. SL, TAI GABE DIGITALA. (2020-12-06). «Nortzuk ginen?» naiz: Noiz kontsultatua: 2021-02-10.
  2. a b c Baginen. ISBN ISBN: 978-84-18252-03-7..
  3. Dragoigilea. ISBN ISBN: 84-9797-146-9...
  4. Guggenheim Bilbao Experience. ISBN ISBN: 978-84-95216-85-4..
  5. IV. BizkaIdatz Txikia. ISBN BI-1501-2017..
  6. Mi Athletic... y el futbol. ISBN ISBN: 978-84-7148-654-7..
  7. Los niños perdidos de la Concha. ISBN ISBN: 978-84-16575-65-7..
  8. Landabaso, Goizalde. «Baginen» Berria Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  9. Fernandez, Nagore. «Izan zirelako gara» Berria Noiz kontsultatua: 2021-04-07.
  10. Nieto, Marta. (). «Elena Ciordia puebla sus cuadros de las sirenas y unicornios que descubre en la costa de Euskadi» El País ISSN 1134-6582. Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  11. «“30 emakume ahaztezin”, hainbat emakume omentzeko erakusketa» Nontzeberri 2020-10-14 Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  12. «ERAKUSKETA: 30 emakume ahaztezin. Elena Ciordia» bilbaoartdistrict Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  13. Correo, El. «Elena Ciordia. "30 mujeres inolvidables". Acuarelas» agenda.elcorreo.com Noiz kontsultatua: 2021-02-07.
  14. «Elena Ciordia» www.facebook.com Noiz kontsultatua: 2021-02-08.
  15. «Elena Ciordia - YouTube» www.youtube.com Noiz kontsultatua: 2021-02-08.
  16. SL. (2021-04-07). «‘Basilisco’, ‘Baginen’ y ‘Paisajes perdidos de la tierra’, Premios de las Librerías de Nafarroa» naiz: Noiz kontsultatua: 2021-04-07.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]