Etika dialogiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu

Etika dialogikoa elkarrizketa eta komunikazioan oinarritutako etika bat da. Irizpide orokor bezala, banako eta taldeen iritziak eta ikuspuntuak errespetatzen dira, baizik eta interes unibertsala bilatuz. Elkarrizketa argumentazioaren bitartez oinarritutako hitzarmen baten emaitza izan behar duela ere irizten da etika horretatik. Sokrates izan zen horren aitzindaria hasi zuen eta gero Jürgen Habermas and Karl-Otto Apel nabarmendu dira teoria hau garatzen. Ikaskuntza dialogikoarekin ere loturik dago, gizartean errealitatea partekatua dela eta gizabanakoen ikaskuntza gizarte harremanez osatu egiten dela baieztatuz.