Jacques-André Emery

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jacques-André Emery
Jacques-André Émery.jpg
nagusi jeneral

Bizitza
Jaiotza Gex1732ko abuztuaren 26a
Herrialdea  Frantzia
Heriotza 1811ko apirilaren 28a (78 urte)
Hobiratze lekua Île-de-France
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak apaiz katolikoa
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Erromatar Eliza Katolikoa

Jacques-André Emery (Gex, 1732ko abuztuaren 26a - Paris, 1811ko apirilaren 28a) apaiz frantsesa izan zen. San Suplizioren ordenako kide izan zen 1750. urteaz geroztik, eta bertako zuzendari nagusi hautatu zuten 1782an. Iraultzaren garaian, apaizen Konstituzio zibilari uko egin bazion ere, jarrera moderatua izan zuen altxamenduaren aurrean, baina preso hartu zuten Izualdiko garaian. Direktorioaren, Kontsulatuaren eta Inperioaren garaian Frantziako kristautasunaren alde jardun zuen, eta 1806. urtean Sain-Sulpiceko apaiztegia zabaltzeko baimena eskuratu zuen Napoleonengandik. Unibertsitateko kontseilaria (1808) eta Elizaren Kontseiluko kidea (1809) izan zen. Filosofia-liburuak idatzi zituen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]