José Javier Abasolo
José Javier Abasolo | |
---|---|
Bizitza | |
Jaiotzako izen-deiturak | José Javier Abasolo Díaz de Basurto |
Jaiotza | Bilbo, 1957ko urtarrilaren 3a |
Herrialdea | ![]() |
Heriotza | 2022ko maiatzaren 7a (65 urte) |
Hezkuntza | |
Heziketa | Deustuko Unibertsitatea lizentzia : zuzenbide |
Hizkuntzak | gaztelania |
Jarduerak | |
Jarduerak | idazlea eta abokatua |
Enplegatzailea(k) | Eusko Jaurlaritza |
José Javier Abasolo Diaz de Basurto (Bilbo, 1957ko urtarrilaren 3a - ibidem, 2022ko maiatzaren 7a) eleberrigile eta abokatua izan zen. Gehien landu zuen generoa eleberri beltzarena izan zen; dena del, ukroniak eta eleberri historikoak ere idatzi zituen.[1]
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Deustuko Unibertsitatean Zuzenbidea ikasi zuen eta Eusko Jaurlaritzako administrazio publikoan lan egin zuen. Gangsterera aldizkarian, Herri Irratian eta Bilboko El Correo egunkarian kolaboratu ohi izan zuen.
Gaztetatik irakurle heterogeneoa zen, eta nobela beltzera Manuel Vázquez Montalbánen Tatuaje eleberriari esker hurbildu zela zioen, eta hortik klasiko amerikarretara igaro zen. Nobela beltza idaztea gustatzen zitzaiola eta harekin gozatzen zuela aitortzen zuen.
Kritikari batzuek uste zuten «nobela beltzaren generoari ekarpen serio gehien egiten dion idazle bat dela, egungo euskal gizartearen ispilu kritiko gisa...».[2] Bere pertsonaiarik ezagunena Mikel Goikoetxea da, "Goiko" ezizenez ezaguna, detektibe pribatu eta lau eleberrietako protagonista bihurtutako ertzain ohia.
Obra
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Eleberri beltza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Euskadin girotzen zituen beti eleberriak, Bilbon zehazki.[3]
- Goiko izeneko protagonista
- Pájaros sin alas. (Erein, 2010).
- La luz muerta. (Erein, 2012).
- La última batalla. (Erein, 2013).
- Demasiado ruido. (Erein, 2016).
- Beste eleberriak
- Lejos de aquel instante. (Alba, 1997).
- Nadie es inocente. (Alba, 1998).
- Una investigación ficticia. (Tempore, 2000).
- Hollywood-Bilbao. (Hiria, 2004).
- El color de los muertos. (Hiria, 2005).
- Antes de que todo se derrumbe. (Algaida, 2006).
- Heridas permanentes. (Tropismos, 2007).
- Una del Oeste. (Erein, 2014).
- Asesinos inocentes. (Erein, 2017)
- Una tumba en Jerusalén. (Txertoa, 2020)
- El país equivocado (Erein, 2022).
Eleberri historikoak eta ukroniak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- El aniversario de la independencia. (Tropismos, 2006).
- Una decisión peligrosa. (Ttarttalo, 2014).
- El juramento de Whitechapel. (Erein, 2019).
Sariak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Prensa Canaria Eleberri Saria 1996, Lejos de aquel instante eleberriarekin.
- García Pavón Eleberri Saria 2005, Antes de que todo se derrumbe eleberriarekin.
- Bizkaiko liburu-saltzaileen gremioaren saria 2006, El aniversario de la independencia eleberriarekin.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ https://www.deia.eus/cultura/2022/05/08/javier-abasolo-escritor/1217207.html
- ↑ https://web.archive.org/web/20191229164724/http://otrolunes.com/24/otras-voces-hispanas/jose-javier-abasolo-entre-la-historia-y-la-vida/
- ↑ https://www.eitb.eus/eu/kultura/literatura/osoa/8833760/jose-javier-abasolo-eleberri-beltzeko-idazle-bilbotarra-hil-da-65-urte-zituela/