Maud van der Spoel Mannoni

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Maud van der Spoel Mannoni
Maud-Mannoni.jpg
Bizitza
Jaiotza Kortrijk1923ko urriaren  22a
Herrialdea  Belgika
 Frantzia
Heriotza Paris1998ko martxoaren  15a (74 urte)
Familia
Ezkontidea(k) Octave Mannoni Itzuli
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak psikoanalista eta saiakeragilea
Kidetza École Freudienne de Paris Itzuli

Maud van der Spoel Mannoni (Kortrijk, 1923ko urriaren 23a - Paris, 1998ko martxoaren 15a) herbeheretar jatorriko frantses psikoanalista izan zen.

Françoise Doltoren analista eta laguntzaile izan zen Trousseau ospitalean (1949). 1950ean, Jacques Lacan ezagutu zuen. 1969an, Bonneuil-sur-Marneko Eskola Esperimentala sortu zuen, B. Bettelheimek Estatu Batuetan sortu zuen eskola ortogenikoan oinarritua, eta elkarte horretako formazio- eta ikerketa-zentroa ere antolatu zuen. Lan ugari idatzi zituen: l´Enfant arriéré et sa mère (1964, Ume atzeratua eta bere ama); le Premier Rendez-vous avec le psychanalyste (1965, Lehenengo hitzordua psikoanalistarekin); l´Enfant, sa «maladie» et les autres (1967, Haurra, bere «eritasuna» eta besteak); le Psychiatre, son «fou» et la psychanalyse (1970, Psikiatra, bere «eroa» eta psikoanalisia); Amour, haine, séparation (1993, Maitasuna, gorrotoa, bereizketa); les Mots ont un poids. Ils sont vivants (1995, Hitzek pisua dute. Bizidunak dira).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]