Maud van der Spoel Mannoni

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Maud van der Spoel Mannoni
Maud-Mannoni.jpg
Bizitza
Jaiotza Kortrijk1923ko urriaren 23a
Herrialdea  Belgika
 Frantzia
Heriotza Paris1998ko martxoaren 15a (74 urte)
Familia
Ezkontidea(k) Octave Mannoni
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak psikoanalista eta psikologoa

Maud van der Spoel Mannoni (Kortrijk, 1923ko urriaren 23a - Paris, 1998ko martxoaren 15a) herbeheretar jatorriko frantses psikoanalista izan zen.

Françoise Doltoren analista eta laguntzaile izan zen Trousseau ospitalean (1949). 1950ean, Jacques Lacan ezagutu zuen. 1969an, Bonneuil-sur-Marneko Eskola Esperimentala sortu zuen, B. Bettelheimek Estatu Batuetan sortu zuen eskola ortogenikoan oinarritua, eta elkarte horretako formazio- eta ikerketa-zentroa ere antolatu zuen. Lan ugari idatzi zituen: l´Enfant arriéré et sa mère (1964, Ume atzeratua eta bere ama); le Premier Rendez-vous avec le psychanalyste (1965, Lehenengo hitzordua psikoanalistarekin); l´Enfant, sa «maladie» et les autres (1967, Haurra, bere «eritasuna» eta besteak); le Psychiatre, son «fou» et la psychanalyse (1970, Psikiatra, bere «eroa» eta psikoanalisia); Amour, haine, séparation (1993, Maitasuna, gorrotoa, bereizketa); les Mots ont un poids. Ils sont vivants (1995, Hitzek pisua dute. Bizidunak dira).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]