N-Binilkarbazol
Itxura
| N-Binilkarbazol | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C14H11N |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | karbono, Nitrogeno eta hidrogeno |
| Mota | carbazole alkaloid (en) |
| Masa molekularra | 193,089 Da |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | KKFHAJHLJHVUDM-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 1484-13-5 |
| ChemSpider | 14414 |
| PubChem | 15143 |
| RTECS zenbakia | FE6350000 |
| ZVG | 29740 |
| DSSTox zenbakia | FE6350000 |
| EC zenbakia | 216-055-0 |
| ECHA | 100.014.596 |
| UNII | D629AMY6F9 |
N-binilkarbazola konposatu organiko heterozikliko aromatikoa da, C14H11N formula duena karbazolaren deribatua. Fusio-puntu baxuko (66 C) solidoa da, uretan disolbaezina, baina dietil eterretan oso disolbagarria[1].
Monomero gisa baliatzen da polibinilkarbazola sintetizatzeko.

Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]N-binilkarbazola sintetizatzeko karbazola azetilenoz tratatzen da base baten presentzian[2].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) PubChem. «9-Vinylcarbazole» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2024-08-14).
- ↑ (Ingelesez) Pässler, Peter; Hefner, Werner; Buckl, Klaus; Meinass, Helmut; Meiswinkel, Andreas; Wernicke, Hans-Jürgen; Ebersberg, Günter; Müller, Richard et al.. (2008-10-15). Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA ed. «Acetylene» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA) doi:. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2024-08-14).