Ogro

Wikipedia, Entziklopedia askea
Erpurutxo ipuinaren ogroa, Gustave Dorék margotua.

Ogroa elezahar eta ipuinetako erraldoia da, giza haragiz elikatzen dena.[1] Mitologian eta elezaharretan, ogroak, kreatura handi eta altuak dira, neurrigabeko buru handi batekin, ile ugarirekin, ezohiko koloreko larruarekin, jangura izugarri batekin eta gorputz indartsu batekin.[2] Garai modernoko ogroren adibidea Shrek da.

Etimologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hitza, berez, frantziar jatorria du (ziur asko Orko etruriar jainko antropofagoan oinarrituta) eta, jada XII. mendean, Chrétien de Troyesek Pertzeval, Grialaren ipuina bere liburuan erabili zuen:

«

Et s'est escrit que il ert ancore
que toz li reaumes de Logres,
qui jadis fu la terre as ogres,
ert destruite par cele lance.

"Eta ogroen lurrak deituriko,
Logresko erresuma guztietara,
berriro itzuliko dela,
eta lantzaz suntsituko dituela idatzita dago."

»


Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskaltzaindia. Ogro. in: Euskaltzaindiaren Hiztegia..
  2. Rose, Carol. (2001). Giants, Monsters, & Dragons: An Encyclopedia of Folklore, Legend, and Myth. New York: W. W. Norton & Company ISBN 0-393-32211-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]