Publio Valerio Publikola

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Publio Valerio Publikola (latinez Publius Valerius Publicola "herriaren laguna") (?-K. a. 503), erromatar kontsul bat izan zen, baita Junio Brutoren kidea ere, K. a. 509an, azken hau, tradizionalki, Erromatar Errepublikaren sortzailetzat hartzen dena. Tito Livio eta Plutarkoren arabera, bere familia, bere arbaso Voluso Erroman finkatu zena Tito Tazio erregearen garaian, jatorriz sabinarra zen. Funtsezko partehartzea izan zuen Erromako azken erregea izan zen Tarkinio Superboren kanporatzean, eta, jatorrian, Brutoren kide bezala aukeratua izan ez zen arren, laster hartu zuen Luzio Tarkinio Kolatinoren tokia kontsul suffectus bezala.

Bruto hil zenean, kontsul bakar bezala geratu zen, eta jendeak, Publio autokrata bihurtzeko beldurrez zegoen. Jendearen beldurra baretzeko, Velia muino gaineko bere etxearen eraikuntza geldiarazi zuen, eta fasces kopurua 24tik 12ra jeisteko agindua ere eman zuen. Gainera, hiritarren askatasunak babesteko bi lege aurkeztu zituen. Horietako batek, errege bihurtzen ausartzen zen oro, beste edozeinek hil zezakeela zioen. Besteak, magistratu batek kondenatutako edozein hiritarren izenean, pertsonei elegitea aurkeztea ahalbidetzen zuen. Beste hiru aldiz izan zen kontsul: K. a. 508an, K. a. 507an eta K. a. 504an.

K. a. 503an hil zen, eta bere lurperaketaren gastuak estatuak ordaindu zituen.


Aurrekoa
Junio Bruto eta Luzio Tarkinio Kolatino
Erromatar kontsula Junio Brutorekin
K. a. 509
Ondorengoa
Publio Valerio Publikola eta Tito Lukrezio Trizitipino


Aurrekoa
Junio Bruto eta Publio Valerio Publikola
Erromatar kontsula Tito Lukrezio Trizitipinorekin
K. a. 508
Ondorengoa
Publio Valerio Publikola eta Marko Horazio Pulvilo


Aurrekoa
Tito Lukrezio Trizitipino eta Publio Valerio Publikola
Erromatar kontsula Marko Horazio Pulvilorekin
K. a. 507
Ondorengoa
Espurio Lartzio eta Tito Herminio Akilino


Aurrekoa
Marko Valerio Voluso eta Publio Postumio Tuberto
Erromatar kontsula Tito Lukrezio Trizitipinorekin
K. a. 504
Ondorengoa
Agripa Menenio Lanato eta Publio Postumio Tuberto