Tenperatura-sentsore

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Tenperatura-sentsore aplikazio askotan erabiltzen ditugun transduktoreak dira, batez ere labeetan. Bai labe industrialetan bai etxeko labeetan. Beroarekin lortzen den tenperatura (magnitude fisikoa) magnitude elektriko bihurtu behar dugu, tenperaturaren erregulazioa edo neurketa egin ahal izateko. Tenperatura-sentsore nagusiak termopareak eta Pt-100 platinozko erresistentziak dira.

Termopareen funtzionamendua SEEBEk edo efektu termoelektrikoan oinarritzen da eta honetan datza: Metalezko bi eroale edo aleazio desberdin (A eta B) soldaduraz baturik badaude bi muturretan, mutur horien tenperatura desberdinen arabera indar elektroeragile (i.e.e.) termoelektrikoa sortzen dute bien artean. Pt-100 platinozko erresistentzien funtzionamendua erresistentziek tenperaturarekiko duten menpekotasunean oinarritzen da. Ondoko espresioak dioen bezala, erresistentziaren balioa, handitu egiten da tenperatura handitzen denean.

R = R0 (1 + a tº) non 'R0' eroalearen erresistentzia den 0º C-ra; 'a' eroalearen materialaren tenperatura-koefizientea den eta tº tenperatura 0º C-tik gora. PT-100ak altzairu herdoilgaitzezko geruzarekin babestutako platinozko erresistentziak besterik ez dira.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]