Tutu (balleterako jantzia)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Emma Livry, 1862, garaiko tutuz jantzita.

Balletean, tutua gerruntze eta geruza batzuetako gona arin motz batez osaturiko jantzia da, dantzatzeko erabiltzen dena, batez ere dantza klasikoan.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jantzi hau 1820ko hamarkadan agertu ziren, baina izen hau 1881 arte ez zitzaien eman. 1832an, Maria Taglionik jazkera hau zabaldu zuen: gerruntze estua eta gona arina, kapa desberdinez egina. Gona luzea bada, txorkatilaraino, tutu erromantikoa esaten zaio; laburra denean, aldiz, italiar erako tutua. Gona bat ala bestea, funtzioen arabera erabiltzen da. Esaterako, luzea Giselle obraren estilokoa da; laburra, bestetik, La Sylphidekoa.


El tutú tardo-romántico, o a la italiana, consiste en una faldita corta y rígida, en forma de disco vaporoso apoyado en las caderas de la bailarina y dejando al descubierto toda la pierna; suele ser blanco, aunque también se presenta en un variado colorido llamativo y brillante.

Tutuaren ekoizpena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Dantzaria italiar erako tutu batez jantzita.

XIX. mendetik erabilitako oihalak zuriak edo zuri hautsia kolorekoak dira. Dena dela, italiar erako tutuak kolore distiratsuetan ere ager daiteke. Arinak, gardenak, finak eta argia igarotzen uzten dute.

Tutua oihal hauekin egin daiteke:

Tutua artean[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Edgar Degas
Beste artistak

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Tutu (balleterako jantzia)