Alanina

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Alanina
Identifikadoreak
CAS zenbakia 338-69-2 (D-isomer) YesY, 56-41-7 (L-isomer), 302-72-7 (racemic)
PubChem 5950
ChemSpider 64234 (D-isomer) YesY, 5735 (L-isomer), 582 (Racemic)
UNII 1FU7983T0U N
EC-zbka. 206-126-4
KEGG C01401 N
ChEBI CHEBI:57416 YesY
ChEMBL CHEMBL66693 YesY
IUPHAR ligand 720
Propietateak
Formula molekularra C3H7NO2
Masa molarra 89.09 g mol−1
Itxura Hauts zuri
Dentsitatea 1.424 g/cm3
Fusio puntua

258 °C, 531 K, 496 °F (subl.)

Disolbagarritasuna uretan 167.2 g/L (25 °C)
Azidotasuna (pKa) 2.35 (karboxil), 9.69 (amino)[1]
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Alanina (Ala) proteinen osagaia den 20 aminoazido ez esentzialetako bat da. Azido 2-aminopropanoiko honen formula kimikoa CH3CH (NH2) COOH da eta GCU, GCC, GCA eta GCG kodonen bidez adierazten da.

Molekula hidrofobikoa da, hau da, ez da uretan disolbagarria eta metilo bat du albo kate gisa. Glizinaren ondoren, aminoazido txikiena da.

Aminoazido honek bi enantiomero ditu: L-alanina eta D-alanina. L-alanina proteinen biosintesian gehien erabiltzen den aminoazidoa da leuzinaren ondoren. D-alanina aldiz, bakterioen zelula horman dago.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Dawson, R.M.C., et al., Data for Biochemical Research, Oxford, Clarendon Press, 1959.


Kimika Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.