Bainilina

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Bainilina
Identifikadoreak
CAS zenbakia 121-33-5 YesY
PubChem 1183
ChemSpider 13860434 YesY
UNII CHI530446X YesY
KEGG D00091 YesY
ChEMBL CHEMBL13883 YesY
RTECS zbka. YW5775000
Propietateak
Formula molekularra C8H8O3
Masa molarra 152.15 g/mol
Itxura Zuria edo horixka solidoa denean
Normalki orratz itxurarekin
Dentsitatea 1.056 g/cm³, solid
Fusio puntua

80–81 Â°C (353–354 K)

Irakite-puntua

285 Â°C (558 K)

Disolbagarritasuna uretan 1 g/100 ml (25 Â°C)
Disolbagarritasuna THF, etanol, metanol THF 3.6 M, etanol 2.3 M, metanol 4.16 M [1]
Biskositatea  ? cP at ?°C
Arriskuak
MSDS External MSDS
R-esaldiak R22, R36.
S-esaldiak S24/25.
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
1
0
Flash puntua 147 Â°C
Harremana duten konposatuak
Harremana duten konposatuak Eugenol, Anisaldehido, Fenol
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Bainilina aldehido fenoliko bat da, C8H8O3 formula duen konposatu organiko bat. Bere talde funtzionalek aldehido, eter eta fenola dira. Bainilatik ateratzen den konposatu nagusia da. Kafean eta Txinako pinu gorrian ere aurki daiteke. Batzuetan bainilina sintetikoa egiten da janari, edari eta botikatan erabiltzeko.

Bainilina eta etilbainilina janari industrian erabiltzen da. Etil mota garestiagoa da baina zapore handiagoa du. Bainila zaporea lortzeko ehunka konposatu behar dira eta gainera landarea garestia da. Horregatik eugenol erabilita hasi zen bainilina sintetizatzeko. Gaur egun guaiakol edo lignina erabilita sortzen da, askoz merkeago.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Bainilina Aldatu lotura Wikidatan