Agincourteko gudua

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Agincourteko gudua
Ehun Urteko Gerra
Schlacht von Azincourt.jpg
XV. mendeko miniatura.
Data 1415eko azaroaren 3a
Lekua Azincourt
50°27′49″N 2°08′30″E / 50.46361°N 2.14167°E / 50.46361; 2.14167Koordenatuak: 50°27′49″N 2°08′30″E / 50.46361°N 2.14167°E / 50.46361; 2.14167
Emaitza Ingelesen garaipena
Gudulariak
Royal Arms of England (1399-1603).svg Ingalaterrako Erresuma France moderne.svg Frantziako Erresuma
Buruzagiak
Henrike V.a Ingalaterrakoa Karlos I.a Labritkoa
Indarrak
6.000[1] eta 9.000 artean[2] 36.000[3] eta 12.000 artean[2]
Galerak
Gutxienez 112 hildako, zaurituak ezezagunak[3] 7.000–10.000 erori (gehienak hildakoak) eta 1.500 noble preso[4]

Agincourteko gudua Ehun Urteko Gerrako ingelesen garaipen nagusia izan zen, non frantziar armada handiagoa menderatu zuten. Gudua 1415eko urriaren 25ean (San Crispin eguna, egun indarrean dagoen gregoriotar egutegiaren arabera: azaroaren 3a), ostirala, egungo Azincourtetik gertu izan zen[5]. Henrike V.a Ingalaterrakoaren garaipenak gerraren norabidea aldatu zuen eta, horren ondorioz, Frantziako erregearen alaba ezkondu eta bere semea zen Henrike VI.a Frantziako ondorengo bihurtu zen (hala ere, ezin zuen aitaren lana aprobetxatu).

Henrike V.ak gudarosteak zuzentzeaz gain gorputzez gorputz ere borrokatu zuen. Orduko Frantziako erregea zen Karlos VI.ak, berriz, ezin izan zuen bere armada zuzendu, gaixotasun mental batek guztiz ezgaitu zuelako. Erresuma kondestablea zen Karlos I.a Labritkoak Frantziar armada zuzendu zuen.

Ingelesek bere galestar arkulariei eta bere arku luzeei (longbow) esker lortu zuten garaipena. William Shakespearek, gero, Henrike V.a bere antzerki-lanean guduaren istorioa azaldu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Juliet, Juliet (2005), Agincourt: The King, the Campaign, the Battle, Londres: Little, Brown, 227. orrialdea, ISBN 9780316726481 .
  2. a b   Curry, Anne (2005), Agincourt: A New History, Tempus, 187. orrialdea, ISBN 978-0-7524-2828-4 .
  3. a b   Juliet, Juliet (2005), Agincourt: The King, the Campaign, the Battle, Londres: Little, Brown, 320. orrialdea, ISBN 9780316726481227 .
  4. Agincourt aftermath
  5.   de Monstrelet, Enguerrand (1810), The Chronicles of Enguerrand de Monstrelet (1853. argitaraldia), Londres: Henry Bohn, 340. orrialdea .
Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Agincourteko gudua Aldatu lotura Wikidatan


Historia
Frantzia
Artikulu hau Frantziako historiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.