Azido isozianiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Azido isozianiko
Cyanic acid tautomers.svg
Formula kimikoa CHNO
SMILES kanonikoa 2D eredua
InChl 3D eredua
Osatuta nitrogeno, hidrogeno, oxigeno eta karbono
Masa molekularra 43,006 u
Kristalografia
Sistema kristalinoa Kristal-sistema ortorronbiko
Identifikatzaileak
InChlKey OWIKHYCFFJSOEH-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia 75-13-8
ChemSpider 6107
PubChem 6347
Reaxys 1616281
Gmelin 29202
ChEBI 840
EC zenbakia 616-189-3
ECHA 100.109.068
UNII QKG6U31925

Azido isozianiko HNCO formula duen konposatu organikoa da. 1830ean Liebigek eta Wöhlerrek topatu zuten.[1]. Karbono, hidrogeno, nitrogeno eta oxigeno (bilogia eta kimika organikoaren elementu nagusiak) dituen konposaturik sinpleena da.

Bere isomerorik ezagunena azido zianikoa (H-O-C≡N) da. Hau isurkari lurrunkorra da, azido azetikoaren antzeko usaina duena. Azido zianurikoaren destilazioz lortzen da. Berotzen denean eztanda egiten du[2].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Kimika Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.