Bakelita

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Bakelita
Identifikadoreak
CAS zenbakia 9003-35-4
ChemSpider NA
Propietateak
Formula molekularra (C6H6O·CH2O)n
Masa molarra Aldakorra
Itxura Marroi solido
Dentsitatea 1.3 g/cm3[1]
Konduktibitate termala 0.2 W/(m·K)[1]
Errefrakzio indizea (nD) 1.63[2]
Termokimika
Bero-ahalmen espezifiko, C 0.92 kJ/(kg·K)[1]
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Bakelita laborategian sintetizaturiko lehenengo substantzia plastikoa da, 1907an sortua da eta izena Leo Baekeland zientzialariaren omenez jarri zitzaion, bera izan baitzen sintetizatu zuena. Nobel saria ere jaso zuen aipatu zientzialariak. Bakelita fenoplastiko bat da, fenol eta formaldehido molekulen bitartez laborategian sintetizatu eta sortutakoa. Eratzen ari den bitartean moldeatu daiteke, baina solidotu ostean guztiz gogortzen da eta ezin da berriro bigundu; ezin da berriro moldeatu, alegia. Hauxe da gainerako polimero termoplastikoetatik desberdintzen duen ezaugarri nagusia. Bestalde, ez du korronte elektrikorik garraiatzen eta ur zein disolbatzaileekiko erresistentea da. Azken ezaugarri honen zioz, oso erabilia da hainbat alorretan, esaterako, kotxeetako balaztak egiteko, instalazio elektrikoetan eta lapiko eta etxetresnen kirtenetan.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b c Laughton M A; Say M G (2013) Electrical Engineer's Reference Book Elsevier 1.21 or. ISBN 978-1-4831-0263-4.
  2. Tickell, F. G. (2011) The techniques of sedimentary mineralogy Elsevier 57 or. ISBN 978-0-08-086914-8.


Kimika Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.