Dark Victory

Wikipedia, Entziklopedia askea
Dark Victory
Dark Victory trailer group shot.jpg
Jatorria
Argitaratze-data1939
IzenburuaDark Victory
Jatorrizko hizkuntzaingelesa
Jatorrizko herrialdeaAmeriketako Estatu Batuak
Banatze bideaeskatu ahalako bideo
Ezaugarriak
Genero artistikoafilm erromantikoa eta film dramatikoa
Iraupena99 minutu
Koloreazuri-beltzekoa
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k)Edmund Goulding
Gidoigilea(k)Casey Robinson
Antzezlea(k)
Ekoizpena
EkoizleaHal B. Wallis
David Lewis

Konpainia ekoizleaWarner Bros.
First National (en) Itzuli

[[Kategoria:First National (en) Itzuli ekoitzitako filmak]]
Ekoizle eragileaHal B. Wallis
EdizioaWilliam Holmes
Ekoizpen-diseinatzaileaRobert M. Haas (en) Itzuli
Bestelako lanak
MusikagileaMax Steiner
Argazki-zuzendariaErnest Haller
Jantzi-diseinatzaileaOrry-Kelly (en) Itzuli
Fikzioa
Kontakizunaren tokiaManhattan
Historia
Nominazioak

IMDB: tt0031210 Filmaffinity: 953956 Allocine: 95926 Rottentomatoes: m/dark_victory Allmovie: v12394 TCM: 586 TV.com: movies/dark-victory Netlix: 70032639Edit the value on Wikidata
BideoaYouTube

Dark Victory drama-filma da, Edmund Goulding britainiar zinemagileak 1939an zuzendua. Bette Davisek jokatu zuen rol nagusia, eta Casey Robinsonek idatzi zuen gidoia, George Brewer eta Bertram Blochek egindako antzezlan batean oinarruturik; antzezlana 1934an eman zen lehen aldiz, arrakastarik gabe. 1963an, film honen remakea egin zen, Stolen Hours izenburuarekin; Daniel Petriek zuzendu zuen, eta Susan Hayward eta Michael Craig izan ziren aktore nagusiak.

Istorioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Judith Traherne, goi mailako gizartearen emakume gaztea da, zaldiekin, auto azkarrekin eta bilera ludikoetan dabilena. Buruko min gogor eta sarriek bakarrik mugatzen dute. Hainbat abisuren ostean, Dr. Frederick Steelerekin kontsultatzen du eta buruko tumorea diagnostikatzen dio. Kirurgia aholkatzen dio, azkenean onartzen du eta arrakastatsua da. Eurean artean harremanetan hasiko dira eta ezkontzea ere erabakitzen dute. Hala ere, egia osoa ezkutatu dio Frederickek Judithi, eta honek azkenean topatuko ditu adituen gutunak bere terminaltasunaren informazioarekin.

Haserre, Frederickekin apurtu nahi du, pentsatuz berarekin errukiagatik zegoela. Maitasuna benetakoa zela jabetuta, azkenean ezkonduko dira, eta lasai eta ausardiaz biziko da amaieraren zain.

Protagonistak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hiru izendapen eduki zituzten Oscar Sarietarako, bat ere lortu ez zuten arren. Bestela, "The New York Times" eta "Film Daily" hedabideek pelikula izendatu urte hartako 10 onenen artean, eta National Board of Review-ek Bette Davis eta Geraldine Fitzgerald jo zuten urte hartako aktore onenentzat.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]