Eleusa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Eleusa edo eleousa (Ἐλεούσα, "xamurtasuna" grezieraz, baita ere glicofilusa edo glykophilousa) ikonografia erlijiosaren errepresentazio mota bat da; hortan Jesus haurra eta haren ama, Ama Birjina, azaltzen dira, gertutasun handia erakutsiz: bien aurpegiak elkarrik ikutuz daude eta haurraren besoa emakumearen lepoaren inguruan ikusten da. Irudi hau Bizantziar artearen adierazpena da, bereziki ikonoetakoa. Haren jatorria Egiptoko kristau koptoen kulturan aurkitu da.

Ikono hauen pertsonaiak oso lotuta daude, beraz. Teologikoki lotura horrek Theotokos izena du. Erlijioaren ikuspuntutik interpretazio sinbolikoa du, bestetik: Maria, kristau guztien ama eta elizaren sinboloa.[1]

Mendebaldeko kristau arteak ere gaia garatu zuen baina beste oinarri estetikoetatik abiatuta. Kasu horretan Xamurtasunaren Ama Birjina bezala ezagutzen da. [2]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Louis Réau: L'art russe des origines à Pierre le Grand, Henri Laurens éditeur, Paris 1920. 150 or.
  2. [http://www.historiarte.net/iconografia/ternura.html

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Eleusa