Etileno

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Etileno
Ethene structural.svg
Formula kimikoa C₂H₄
SMILES kanonikoa 2D eredua
InChl 3D eredua
Ezaugarriak
Dentsitatea
0,001178 g/cm³
Soinuaren abiadura 1.309 m/s (-103,8 °C, likido)
331 m/s (27 °C, gas)
Fusio-puntua -169,2 °C
Irakite-puntua -103,7 °C
Entropia molar estandarra 219,6 J K⁻¹ mol⁻¹
Masa molekularra 28,031 u
Erabilera
Rola plant growth regulators (en) Itzuli
Arriskuak
NFPA 704
NFPA 704.svg
4
2
2
Identifikatzaileak
InChlKey VGGSQFUCUMXWEO-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia 74-85-1
ChemSpider 6085
PubChem 6325
Reaxys 1730731
Gmelin 18153
ChEBI 214
ChEMBL CHEMBL117822
RTECS zenbakia KU5340000
ZVG 12710
DSSTox zenbakia KU5340000
EC zenbakia 200-815-3
ECHA 100.000.742
MeSH C036216 eta D005030
RxNorm 1314362
KNApSAcK C00000175
UNII 91GW059KN7
KEGG C06547
ASHRAE 1150

Etilenoa CH2=CH2 formula duen hidrokarburo asegabea da. Lotura bikoitza duten hidrokarburoen (alkenoen) arteko lehena eta bakunena da.

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kolorerik ez duen gas bat da, -104° C-an bihurtzen da likido, eta -169° C-an solidotzen. Sugar argitsu bat emanez erretzen da. Harrikatz-gasean eta labe garaietako gasetan ere aurkitzen da, eta azken horretatik lortu ohi da. Laborategian, etanolaren deshidratazioz lortzen da. Asegabeko egitura duenez, oso erraz erreakzionatzen du beste konposatu batzuekin gai berriak emateko: etilbentzenoa, etilen kloruroa, etilen oxidoa, glikola, estirenoa, etab.

Erabilerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Etilenoa polimerizatu egiten da, polietilenoak emateko; azken horiek plastikoak dira. Etilen kloruroak ere ezagutzen diren plastiko hedatuenak lortzeko erabiltzen dira, hain ezaguna den poli(binil kloruroa) (PVC) lortzeko batez ere.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]