Etileno

Wikipedia, Entziklopedia askea
Etileno
Ethene structural.svg
Formula kimikoaC2H4
SMILES kanonikoa2D eredua
InChl3D eredua
Ezaugarriak
Dentsitatea
0,001178 g/cm³
Soinuaren abiadura1.309 m/s (−103,8 °C, likido)
331 m/s (27 °C, gas)
Fusio-puntua−169,2 °C
Irakite-puntua−103,7 °C
Entropia molar estandarra219,6 J/(mol K)
Masa molekularra28,031 Da
Erabilera
Rolaplant growth regulators (en) Itzuli
Arriskuak
NFPA 704
NFPA 704.svg
4
2
2
Identifikatzaileak
InChlKeyVGGSQFUCUMXWEO-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia74-85-1
ChemSpider6085
PubChem6325
Reaxys1730731
Gmelin18153
ChEBI214
ChEMBLCHEMBL117822
RTECS zenbakiaKU5340000
ZVG12710
DSSTox zenbakiaKU5340000
EC zenbakia200-815-3
ECHA100.000.742
MeSHC036216
RxNorm1314362
KNApSAcKC00000175
UNII91GW059KN7
KEGGC06547
ASHRAE1150

Etilenoa CH2=CH2 formula duen hidrokarburo asegabea da. Lotura bikoitza duten hidrokarburoen (alkenoen) arteko lehena eta bakunena da.

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kolorerik ez duen gas bat da, -104° C-an bihurtzen da likido, eta -169° C-an solidotzen. Sugar argitsu bat emanez erretzen da. Harrikatz-gasean eta labe garaietako gasetan ere aurkitzen da, eta azken horretatik lortu ohi da. Laborategian, etanolaren deshidratazioz lortzen da. Asegabeko egitura duenez, oso erraz erreakzionatzen du beste konposatu batzuekin gai berriak emateko: etilbentzenoa, etilen kloruroa, etilen oxidoa, glikola, estirenoa, etab.

Erabilerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Etilenoa polimerizatu egiten da, polietilenoak emateko; azken horiek plastikoak dira. Etilen kloruroak ere ezagutzen diren plastiko hedatuenak lortzeko erabiltzen dira, hain ezaguna den poli(binil kloruroa) (PVC) lortzeko batez ere.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]