Fight Club

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Artikulu hau Filmari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Fight Club (eleberria)».
Fight Club
Fight Club logo1.png
Filma
Jatorrizko izena Fight Club
Urtea 1999
Generoa drama filma
flashback filma
film adaptazioa
Herrialdea Ameriketako Estatu Batuak
Jatorrizko hizkuntza ingelesa
Oinarritzat hartutakoa Fight Club
Iraupena 139 minutu
Kolorea koloretakoa
Grabazio lekua(k) Los Angeles
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) David Fincher
Gidoigilea(k) Jim Uhls
Chuck Palahniuk

Antzezlea(k)
Edward Norton
Brad Pitt (Tyler Durden)
Helena Bonham Carter
Jared Leto
Meat Loaf
Zach Grenier
David Lee Smith
Eion Bailey
David Andrews
Paul Dillon









Ekoizpena
Ekoizlea Art Linson
Ceán Chaffin

Konpainia ekoizlea Regency Enterprises
Ekoizle eragilea Arnon Milchan
Edizioa James Haygood
Bestelako lanak
Musikagilea Dust Brothers
Argazki-zuzendaria Jeff Cronenweth
Sariak
Kanpo loturak
www.foxmovies.com/fightclub

Fight Club (euskaraz Borroka Kluba) 1999ko David Fincher estatubatuar zinema zuzendariaren film bat da, 1997ko Chuck Palahniuk idazlearen izenburu berdineko eleberrian oinarrituta dago. Pelikula David Fincherrek zuzendu zuen eta Edward Norton, Brad Pitt eta Helena Bonham Carter aktoreek antzeztu zuten. Nortonek bere lanbide liberalarekin asperturik estatubatuar gizartean bizi den "gizon arruntaren" papela egiten du (zeinaren izena ez den erakusten). Hala bada, "borroka klub" klandestino bat sortzen du Tyler Durden deituriko jaboi saltzaile batekin (Brad Pittek antzeztua), eta honekin eta Marla Singerrekin (Helena Bonham Carterrek antzeztua) erlazio batean aurkitzen da.

Chuck Palahniukeken eleberria Laura Ziskinek aukeratu zuen, 20th Century Foxeko produktoreak hain zuzen, zeinak Jim Uhis kontratatu zuen zineko adapziorako gidoia idatzi zuen. David Fincher proposaturiko lau zuzendarietako bat izan zen, eta azkenean, kontratatua izan zen proiektuarenganako zuen ilusioa ikusita. Fincherrek gidoia garatu zuen Uhisekin batera eta zineko industriako aktoreei eta beste kide batzuei eskatu zien laguntza idazteko ordurako. Zuzendariak eta aktore zerrendak pelikula 1955eko Rebel Without a Cause eta 1967ko The Graduate filmekin alderatu zuten. Fincherrek filmeko indarkeria generazio gazteen eta publizitateko baloreen sistemaren arteko gatazkaren metafora adierazten saiatu zen. Zuzendariak Palahniuken eleberriko ñabardura homoerotikoak kopiatu zituen ikuslearentzat deserosoa eginarazteko eta hala bukaerako giro dramatikoa asma zezaten saihesteko.

Estudioko exekutiboei ez zitzaien pelikula gustatu eta ondorioz, marketing kanpaina berregin zuten, hala, diru galtze posibleak gutxitzeko asmotan. Fight Clubek ez zituen aurreikuspenak bete eta erreakzio oso polarizatuak jaso zituen kritikoen partetik. Hala ere, Oscar Sari batera nominatua egon zen eta beste hamabost nominazioetara. Horretaz gainera, Brad Pitten pelikula onenetako gisa kontsideratua dago. Pelikula, mezu anbiguo eta ulertze zailekoa lehen ikustaldian, ez zen asko gustatu estreinatu eta lehen urteetan, baina denborarekin kultuzko filma bilakatu zen. Pelikula eztabaidagarrienetako bat bilakatu zen. The Guardian egunkariak estatubatuar politikako aldaketaren seinale bezala ikusi zuen eta bere estiloa berritzaile gisa definitu zuen. Pelikulak arrakasta komertziala lortu zuen DVD formatoa sortzerakoan, zeinak asko erraztu zuen kultuzko filma bilakatzean. Gaur egun IMDb webgunean historiako pelikula onenen zerrendan hamargarren postuan aurkitzen da.

Argumentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Lanbide liberala baina inongo ilusio edo grinarik ez duen Jack izeneko gazte batek (Edward Norton) bere bizitza grisa eta aspergarriaren ondorioz lokartzeko arazo larria jasaten hasi da, honek lanean eta azken finean bere bizimoduan ere kaltea dakarkio. Hegazkinean burututako bidai batean zehar Tyler Durden (Brad Pitt) deituriko oso pentsamolde berezia duen xaboi-saltzaile karismatikoa ezagutuko du: perfekzionismoa, jende oso ahularen helburua da, aldiz, norberaren suntsipena, benetazko bizipoza eskeintzen duen gauza edo jarduera bakarra da. Hortaz, bi gazteek ezkutuko borroka elkarte bat sortzea erabakiko dute, bertan kideek elkar jipoituz heuren eguneroko bizitzetako frustrazioak eta haserreak borroketan irauliko dituzte, elkarte sekretu honek itzelezko arrakasta izango duelarik.

Bitxikeriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

David Fincher, hainbat bitxikeri argitaratu zituen interneten. Hemen haietako batzuk[1]:

  • Filmeko eszena guztietan Starbucks-eko ontzi bat agertzen da.
  • Tyler Durden behin baino gehiagotan agertzen da fotograma batean, pelikulan agertu baino lehen. Hau bakarrik ikusi ahal da filmea momentu egokian geldiaraziz.
  • Narratzaileak Tylerri lehen aldiz ukabikada bat ematen dionean suposatzen da Edward Norton aktuatu behar zuela, Brad Pitteri eman gabe, baina ez zen horrela izan.
  • Brad Pitt hautatu baino lehen produktoreak Russell Crowe nahi zuten Tyler Durdenen papera antzezteko.
  • Matt Damon eta Sean Penn narratzailearen papera egiteko kandidatoak izan ziren.

Pertsonaiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Musika (Soundtrack)[aldatu | aldatu iturburu kodea]

N.º Izenburua Iraupena
1 «Who Is Tyler Durden? - SoundTrack» 5:03
2 «Homework» 4:36
3 «What Is Fight Club? - SoundTrack» 4:44
4 «Single Serving Jack» 4:14
5 «Corporate World - SoundTrack» 2:42
6 «Psycho Boy Jack - SoundTrack» 2:57
7 «Hessel, Raymond K.- SoundTrack» 2:49
8 «Medulla Oblongata - SoundTrack» 5:59
9 «Jack's Smirking Revenge» 3:58
10 «Stealing Fat» 2:21
11 «Chemical Burn - SoundTrack» 3:35
12 «Marla - SoundTrack» 4:22
13 «Commissioner Castration - SoundTrack» 3:06
14 «Space Monkeys - SoundTrack» 3:18
15 «Finding the Bomb - SoundTrack» 6:50
16 «This is your life* - Mark Sing» 3:31
17 «Where is my mind? - Pixies» 3:46

Eleberria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]