Hidrazina
Itxura
| Hidrazina | |
|---|---|
| Formula kimikoa | N2H4 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | Nitrogeno eta hidrogeno |
| Azido konjokatua | hydrazinium (en) |
| Aurkitzailea | Hermann Emil Fischer, Theodor Curtius eta Cornelis Adriaan Lobry van Troostenburg de Bruyn |
| Mota | azano eta monopropultsatzaile |
| Ezaugarriak | |
| Dentsitatea | 1,01 g/cm³ (20 ℃, likido) |
| Azidotasuna (pKa) | 8,1 |
| Momentu dipolarra | 1,75 D |
| Fusio-puntua | 2,2 ℃ 2 ℃ |
| Irakite-puntua | 113,3 ℃ (760 Torr) 113 ℃ (760 Torr) |
| Fusio-entalpia | 1,75 D |
| Lurrun-presioa | 10 mmHg (20 ℃) |
| Masa molekularra | 32,05 Da |
| Erabilera | |
| Rola | antineoplasiko, kantzerigeno eta occupational carcinogen (en) |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Lehergarritasunaren beheko muga | 2,9 % (V/V) |
| Lehergarritasunaren goiko muga | 98 % (V/V) |
| Denboran ponderatutako esposizio muga | 1,3 mg/m³ (8 h, Ameriketako Estatu Batuak) |
| Esposizioaren goiko muga | 0,04 mg/m³ (baliorik ez) |
| Flash-puntua | 37 ℃ 37 ℃ |
| IDLH | 65,5 mg/m³ |
| Eragin dezake | hydrazine exposure (en) |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | OAKJQQAXSVQMHS-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 302-01-2 |
| ChemSpider | 8960 |
| PubChem | 9321 |
| Reaxys | 878137 |
| Gmelin | 15571 |
| ChEBI | 190 |
| ChEMBL | CHEMBL1237174 |
| NBE zenbakia | 2029, 2030 eta 3293 |
| RTECS zenbakia | MU7175000 |
| ZVG | 2010 |
| DSSTox zenbakia | MU7175000 |
| EC zenbakia | 206-114-9 |
| ECHA | 100.005.560 |
| MeSH | C029424 |
| Human Metabolome Database | HMDB0012973 |
| UNII | 27RFH0GB4R |
| KEGG | C05361 |
| PDB Ligand | HZN |
Hidrazina amoniakoak, kloroak eta soda kaustikoak erreakzionatzean eratzen den likido kolorge eta egongaitza da (H2N-NH2).
Ezaugarriak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]113,5 °C-an irakiten du, eta oso erraz urtzen da uretan. Berotzen denean edo oxidatzen denean, eztanda egin dezake. Oso toxikoa da, kartzinogenikoa.
Erabilpenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Suzirietan erabiltzen da erregai gisa, baita polimerizazioak abiatzeko, botikak ekoizteko eta metalak jan eta desegiteko ere. Oso erreaktiboa da. Hidrazidak eta hidrazonak prestatzeko ere erabiltzen da.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |