Jean-Étienne Esquirol
Jean-Étienne Esquirol | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotzako izen-deiturak | Jean-Étienne Dominique Esquirol |
Jaiotza | Tolosa Okzitania, 1772ko otsailaren 3a |
Herrialdea | ![]() |
Heriotza | Paris, 1840ko abenduaren 12a (68 urte) |
Hobiratze lekua | Père Lachaise hilerria Grave of Esquirol (en) ![]() |
Familia | |
Aita | Jean-Baptiste Esquirol |
Anai-arrebak | ikusi
|
Hezkuntza | |
Heziketa | Tolosako Unibertsitatea Montpellierreko Unibertsitatea |
Tesi zuzendaria | Philippe Pinel |
Hizkuntzak | frantsesa |
Irakaslea(k) | Philippe Pinel Jean-Nicolas Corvisart (en) ![]() |
Ikaslea(k) | ikusi
|
Jarduerak | |
Jarduerak | psikiatra |
Enplegatzailea(k) | Pitié-Salpêtrière Ospitalea Charenton asylum (en) ![]() |
Influentziak | Philippe Pinel |
Kidetza | Suediako Zientzien Errege Akademia Académie Nationale de Médecine (en) ![]() |
![]() ![]() |
Jean-Étienne Dominique Esquirol (Tolosa, 1772 – Paris, 1840) frantziar psikiatra izan zen.
Biografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Esquirol-ek Tolosan ikasi zuen eta bere hezkuntza Montpellier-en burutu zuen. Parisera joan zen 1799an non Hôpital de la Salpêtrière-n lan egin zuen, Philippe Pinelen ikasle gogokoena bilakatu zen. Pinelek eromena sakonki ikertu eta maison de santé (eroetxea) bat ezarri zuen ikerketa modu seguruan egiteko 1801ean. Esquirolen eroetxeak arrakasta izan zuen, 1810. urtean Parisko hamar erakunde onenen artean kokatuta izanik.
1805ean, eromenaren kasuak sendatzeko kausak, sintomak eta bitartekotzat jotzen zituen Pasioak izeneko tesia argitaratu zuten. Esquirolek, Pinelek bezala, buruko gaixotasunaren jatorria arimaren pasioetan zegoela uste zuen eta ziur zegoen erokeriak ez zuela gaixoaren arrazoia guztiz eta ezinbestean eragiten.
1817an, dagoeneko Frantziako berrezarkuntzan, Esquirolek buruko gaixotasunen inguruko ikastaroak hasi zituen Salpêtrière-ko ikasgela inprobisatuan. Frantzian psikiatriako lehen irakaskuntza formala izan zen.
1810, 1814 eta 1817 urteetan, Esquirolek, bere kontura eta gastuekin, eguneko zentroak bisitatu zituen Frantzian zehar. 1818an, bidai horien ondoren, Herrizaingo ministroari aurkeztu zion memoria labur bat idatzi zuen eta bere aurkikuntzen deskribapen zehatza, Dictionnaire des sciences Medicales izenarekin argitaratua. Artikulu hauek zehaztasun eta zorrotz deskribatzen zituzten Frantzian eroen bizi baldintza tamalgarriak. Erakutsi zuten Parisen egin ziren erreformak ez zirela beste probintzietara transferitu. Bi artikulu hauek medikuntza lanbideari eta gobernuari zuzendutako erreforma programa osatzen zuten. Bere ikasleen artean André-Pamphyle-Hyppolite Rech nabarmentzen da.
Bere lanaren funtsezko puntuak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Nosologia Metodologikoaren teknika Pinel tutorearengandik ikasi zuen;
- Malenkonia moduak zehaztu zituen, lypémanie hitza sortu eta monomania motak definitzen zituen bitartean.
- Haluzinazio eta ilusioen arteko bereizketa ezartzen du.
- Eromenaren eta pasioaren arteko paralelotasuna lotu zuen.
- Frantzian gaixoentzako plan administratibo eta legeria lantzeko zeregin garrantzitsua du (1838ko Legea).