Praenomen

Wikipedia, Entziklopedia askea

Praenomena, literalki "izenaren aurrekoa", Antzinako Erromatarren artean, egungo bataio izenaren antzekoa zen. Hiritar estatusa zutenek erabiltzen zuten, familia bereko gizonak euren artean bereizteko. Badirudi hasieran praenomen ugari erabili zirela, baina denboraren poderioz, izen asko erabiltzeari utzi zieten eta Errepublika amaieran hogei izenek osatzen zuten zerrenda motz bat. Oso ezagunak zirenez, eta hainbeste errepikatzen zirenez, oro har, laburduraz idazten ziren. Beste batzuen artean, hauek zeuden: Appius (Ap.), Flavius (Fl.), Caius (C.), Cnaeus (Cn.), Lucius (L.), Manius (M'), Marcus (M), Publius (P), Servius (Ser.), Sextus (Sex.), Spurius (Sp.) eta Titus (Ti.).

Adibidez:

Emakumeek ez zuten inoiz praenomen erabili, ezta esklaboek edota gizon libre ez hiritarrek ere.

K.o. II. mendean, dagoeneko ez zen erabiltzen.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]