Rakugo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Emakumezko rakugoka edo kontalari bat.

Rakugo (japonieraz: 落語?, literalki "hitz eroriak") japonierazko ipuin kontalaritzako modu antzeztu tradizionala da. 18. mendearen amaieratik egiten da Japonian, non antzerki forma tradizional garestiago batzuen ondoan, formatu herrikoi eta merke gisa garatu zen. Azken urteetan, beste herrialde eta hizkuntza batzuetara ere salto egin du formatuak[1], adibidez euskarara[2].

Formatua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ipuin motzak izaten dira, hamabost edo hogei minutu ingurukoak, ordubetekoak ere badauden arren. Kontalari edo rakugoka delakoak interpretatzen ditu istorioan agertzen diren pertsonaia guztiak, ahots aldaketen bidez. Rakugoak beti eserita kontatzen dira, eta Japoniako jantzi tradizionalez, kimonoz, jantzita. Oihal txiki bat eta abaniko bat ere izaten ditu kontalariak[3].

Umorezkoak izaten dira istorioak, jendeak barre egitea izaten dute helburu. Eta, barre eragiteko, era askotako komeriak kontatzen dituzte: jende xumearen eta aberatsen artekoak, lapurren artekoak, mozkorrenak… Enfoke erromantiko bat ere posible da, maitaleen arteko kontuekin.

Euskaraz[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hiromi Yoshida da rakugoa Euskal Herrira ekarri duen pertsona, eta 2012. urtetik emanaldiak antolatu izan ditu. Berak itzuli izan ditu euskarara zenbait lan, baina antzezteko orduan euskararekin segurantziarik ez, eta laguntzaile talde bat topatu izan du Azpeitian[2][3].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. «Comic Storyteller Katsura Dies - AP Online | HighBeam Research» web.archive.org 2011-05-16 (Noiz kontsultatua: 2020-02-28).
  2. a b «Rakugo: ipuin kontalaritza japoniarra, euskaratuta» sustatu.eus (Noiz kontsultatua: 2020-02-28).
  3. a b «"Hasierako nire kezka zen jendeak barrerik egingo ote zuen"» Gipuzkoako Hitza 2020-02-21 (Noiz kontsultatua: 2020-02-28).