Troiatarrak

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Artikulu hau troiatarrak izeneko grand operari buruzkoa da, beste esanahietarako ikus: Troiatar (argipena)

Troiatarrak
Jatorria
Argitaratze-data XIX. mendea
Estreinaldi-data 1890eko abenduaren 6a
Ezaugarriak
Hizkuntza frantsesa
Deskribapena
Oinarritua Eneida
Libretista Hector Berlioz
Bestelako lanak
Musikagilea Hector Berlioz
Fikzioa


Troiatarrak[1] (frantsesez: Les Troyens) lau aktotan banatutako grand opéra bat da, Hector Berliozen musika eta libretoa duena. Virgilioren Eneida lanean oinarrituta, fikziozko gertaerak azaltzen ditu. 1863ko azaroaren 4an estreinatu zuten Parisko Place du Châtelet antzokian.

Pertsonaiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pertsonaia Tesitura Estreinaren antzezle-zerrenda
1863-11-4
(zuzendaria: Hector Berlioz)
Énée (Eneas), troiatar heroia tenor Jules-Sébastien Monjauze
Chorèbe (Korebo), Asiako printzea baritono  –
Panthée (Pantoo), troaiatar apaiza baxu Péront
Narbal, ministro baxu Jules-Émile Petit
Iopas, Tirotar poeta tenor De Quercy
Ascagne (Askanio), Eneasen semea soprano Mme Estagel
Cassandre (Cassandra), troiatar profeta mezzo-soprano  –
Didon (Dido), Kartagoko erregina mezzo-soprano Anne-Arsène Charton-Demeur
Anna, Didoren ahizpa kontralto Marie Dubois
Bigarren mailakoa:
Hylas, frigiar itsaslaria tenor edo kontralto Edmond Cabel
Priamo, Troiako erregea baxu  –
Greziar buruzagia baxu  –
Hektorren mamua baxu
Heleno, troiatar apaiza tenor  –
Troiatar soldaduak baxuak Guyot, Teste
Mercure (Merkurio), jainkoa baritono edo baxu
Plutoren apaiza baxu
Polyxène (Polixena), Kasandraren ahizpa soprano  –
Hécube (Hekuba), Troiako erregina soprano  –
Andromaque (Andromaka), Hektorren alarguna isila  –
Astianax, semea isila  –
Rapsoda hitz egiten Jouanny


Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]