Azido aspartiko
Wikipedia(e)tik
| Azido aspartiko | |
|---|---|
|
Azido aspartiko
Azido 2-Aminobutanedioiko |
|
|
Beste izen batzuk
Azido aminosukinikko, azido asparagiko, azido asparaginiko[1]
|
|
| Identifikadoreak | |
| CAS zenbakia | 617-45-8 56-84-8 (L-isomero) 1783-96-6 (D-isomero) |
| PubChem | 424 |
| ChemSpider | 411 |
| UNII | 28XF4669EP |
| EC-zbka. | 200-291-6 |
| KEGG | C16433 |
| ChEBI | CHEBI:22660 |
| ChEMBL | CHEMBL139661 |
|
|
|
|
| Propietateak | |
| Formula molekularra | C4H7NO4 |
| Masa molarra | 133.1 g mol−1 |
| Itxura | Koloregabeko kristalak |
| Dentsitatea | 1.7 g/cm3 |
| Fusio puntua |
270°C |
| Irakite-puntua |
324°C (zatit.) |
| Disolbagarritasuna uretan | 4.5 g/L [2] |
| Arriskuak | |
| EU Indizea | zerrendatu gabe |
| NFPA 704 | |
| Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira. | |
| Erreferentziak | |
Azido aspartikoa (Asp) proteinen osagaia den 20 aminoazido ez esentzialetako bat da. Azido 2-aminobutanedioiko honen formula kimikoa HO2CCH(NH2)CH2CO2H da eta GAU eta GAC kodonen bidez adierazten da.
pH fisiologikoan karga negatiboa du, aminoazido azidoa baita. Bere albo katea polarra eta kargaduna da.
Azido aspartikoa beste aminoazido batzuen aitzindaria da, hala nola, metionina, treonina, isoleuzina eta lisina. Gainera, proteinen osagaia izateaz gain, neurotransmisore bezala ere aritzen da.
Erreferentziak[aldatu]
- ↑ The Merck Index (11. argitaraldia), 1989, 132. or., ISBN 0-911910-28-X.
- ↑ http://www.inchem.org/documents/icsc/icsc/eics1439.htm
| Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |