Meteko

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Antzinako Grezian, meteko antzineko grezierazko μετοίκος metoikos hitzetik, hirian bizi den atzerritar edo kanpotar esan nahi du. Etimologiaz, , meta, «aldaketa», y oἶκος oikos, «etxe» hitzetatik dator. Meteko hitzak, beraz, etxez aldatu eta beste hiri batera bizitzera etorri dena, adierazten du.

Zerga berezia ordaindu behar zuten (τò μeτoíkιoν) eta ezin zituzten etxea eta beste ondasun higiezin batzuk erosi ἰσoτέλεια pribiliegioa ez bazuten behintzat (hau da, zergetan berdintasuna). Ez zeuzkaten hiritar arruntek zeuzkaten eskubide zibil eta politiko berberak. Gehienetan ez ziren nekazariak izaten, merkatariak eta eskulangileak baizik.

Estatutuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Greziako hirietan ez zituzten berdin hartzen hirian bertan bizi ziren atzerritarrak eta hiritik igaroan zebiltzanak. Azken hauek ez zuten ia inolako eskubide zibil-politikorik. Arazoak izanez gero, proxenoarengana jotzerik zuten, kanpotarren eskubideak babesten zituen hiritarrarengana.

Batzuetan bi hirien artean ituna egiten zen, (ξενία xenía), horrela hiritarrek besteen hirian eskubideak izateko. Hilabete bat baino gehiago geratuz gero, kanpotarra meteko estatusa lor zezakeen hiri batzuetan. Beste hiri batzuetan, Espartan, esaterako, noiz edo noiz xenelasia egiten zen; atzerritar guztiak, metekoak barne, kanporatu egiten zituzten.