Oxido nitriko
Wikipedia(e)tik
| Oxido nitriko | |
|---|---|
 |
|
 |
 |
|
Oxido nitriko
|
|
|
Oxidonitrogeno(•)[1] (gehigarri)
|
|
|
Beste izen batzuk
Nitrogeno monoxido
Nitrogeno(II) oxido |
|
| Identifikadoreak | |
| CAS zenbakia | 10102-43-9  |
| PubChem | 145068 |
| ChemSpider | 127983 |
| UNII | 31C4KY9ESH |
| EC zenbakia | 233-271-0 |
| UN zenbakia | 1660 |
| DrugBank | DB00435 |
| KEGG | D00074 |
| ChEBI | CHEBI:16480 |
| ChEMBL | CHEMBL1200689  |
| RTECS zbka. | QX0525000 |
| ATC kodea | R07 |
| Gmelin Erreferentzia | 451 |
| 3DMet | B00122 |
|
|
|
|
| Propietateak | |
| Formula molekularra | NO |
| Masa molarra | 30.01 g mol−1 |
| Masa zehatza | 29.997988627 g mol−1 |
| Itxura | Koloregabeko gasa |
| Dentsitatea | 1.3402 g dm−3 |
| Fusio puntua |
−164 °C, 109 K, -263 °F |
| Irakite-puntua |
−152 °C, 121 K, -242 °F |
| Disolbagarritasuna uretan | 74 cm3 dm−3 |
| Errefrakzio indizea (nD) | 1.0002697 |
| Egitura | |
| Geometria molekularra | (talde puntual C∞v) lerrokatua |
| Termokimika | |
| Formazio entalpia estandarra ΔfH |
90.29 kJ mol−1 |
| Entropia molar Estandar S |
210.76 J K−1 mol−1 |
| Farmakologia | |
| Bioerabilgarritasuna | ondo |
| Administrazio bideak |
Inhalazio |
| Metabolismoa | birika kapilar sarearen bidez |
| Eliminazioaren erdi bizitza |
2–6 segundo |
| Arriskuak | |
| MSDS | External MSDS |
| EB sailkapena |  O  T |
| R-esaldiak | R8, R23, R34, R44 |
| S-esaldiak | Txantiloi:S1, Txantiloi:S17, S23, S36/37/39, S45 |
| NFPA 704 |
 0
3
3
OX
|
| Harremana duten konposatuak | |
| Harremana duten nitrogenozko oxidoak | Dinitrogeno pentoxido Dinitrogeno tetroxido |
| Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira. | |
| Erreferentziak | |
Oxido nitrikoa kolorerik eta usainik gabeko gasa da, NO formula duena, Hales eta Priestley-ek 1772an aurkitua.
Giro-tenperaturan aireko oxigenoarekin erreakzionatu eta nitrogeno dioxidoa (NO2) eratzen du. Ez da sukoia eta nekez urtzen da uretan. Amoniakoa 500 °C-tik gora katalisi bidez oxidatuz, ur-disoluzioan dagoen azido nitrosoa deskonposatuz edo arku elektriko bidez nitrogenoa eta oxigenoa elkarrekin erreakzionaraziz lortzen da. Oso toxikoa da, eta narritatu egiten ditu sudurzuloa eta begiak. Atmosferako kutsatzailea da.
Erreferentziak [aldatu]
- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Izan ere, egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek Creative Commons Aitortu 3.0 Espainia lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
- ↑ Nitric Oxide (CHEBI:16480), Chemical Entities of Biological Interest (ChEBI), European Bioinformatics Institute, https://www.ebi.ac.uk/chebi/searchId.do?chebiId=16480
 |
Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
