Alaitasunaren oda

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Alaitasunaren oda musika piezaren bertsio instrumentala.

Alaitasunaren oda[1] (alemanez: Ode an die Freude), Bozkarioaren oda ere izendatua,[2] Beethovenen 9. sinfoniaren laugarren eta azken mugimenduaren amaierako zatia da, musikaren gainean abesten dena, Friedrich von Schiller idazleak 1785 urtean idatziriko Alaitasunaren oda olerkian oinarritua. Egun, Europar Batasunaren ereserkia da.

A-lai-ta-su-na, jain-ko-txin-par-ta, e-li-seoren-a

Su-az e-dan-da hel-tzen ga-ra zu-re_al-da-re-ra

Zu-re ma-giak ba-tzen be-rriro ohi-turak lazki al-den-du-ak

anai-a-rre-bak gi-za-ki oro, zure _hegoenpean


Freude, schöner Götterfunken,

Tochter aus Elysium,

Wir betreten feuertrunken,

Himmlische, dein Heiligtum.

Deine Zauber binden wieder,

Was die Mode streng geteilt;

Alle Menschen werden Brüder,

Wo dein sanfter Flügel weilt.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Alaitasunaren oda Aldatu lotura Wikidatan
Musika Artikulu hau musikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.