Andrés Tupac Amaru

Wikipedia, Entziklopedia askea
Andrés Tupac Amaru
Bizitza
JaiotzaLa Paz, 1763
Herrialdea Bolivia
Talde etnikoaAimara
HeriotzaMadril, 1795 (31/32 urte)
Heriotza moduaheriotza zigorra
Familia
Bikotekidea(k)Gregoria Apaza
Familia
Hezkuntza
HizkuntzakAimara
Jarduerak
Jarduerakñaja ñaja (en) Itzuli eta iraultzailea
Zerbitzu militarra
Parte hartutako gatazkakRebellion of Túpac Amaru II (en) Itzuli

Andrés Mendigure Tupac Amaru (c. 1763 - 1795) buruzagi matxino indigena bat izan zen, José Gabriel Tupac Amaruren iloba, Soratako setioa Pedro Vilca Apazarekin batera zuzendu zuena.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehenengo erasoak arrakastarik eduki ez zuelarik, 1781eko maiatzaren 4an Sorataren bigarren setioa hasi zuen 20.000 indigenekin batera. Hiriko erresistentzia garaitzekotan, erreka defentsen aurka zuzendu zuten. Gregoria Apazarekin (Tupac Katariren arreba) zebilela eta, buruzagi aimararen laguntzan joan zen Sorata eskuratu ondoren (abuztuaren 4a).

Erregeordearen indultuaren eta Sicuaniko bakea sinatu ondoren (1782), salaketa berri batzuk zela eta atxilotua eta Espainiara bidalia izan zen. 10 urteko gartzela zigorra ezarri zioten, baita Perura inoiz itzultzeko agindua, 1784ko martxoaren 16ko epaiaren arabera.

Ikus, ere[aldatu | aldatu iturburu kodea]