Armand Lunel

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Armand Lunel
Armand Lunel 25 mars 1920.jpg
Bizitza
Izen osoa Armand Joseph Lunel
Jaiotza Aix-en-Provence eta Okzitania1892ko ekainaren  9a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Monako1977ko azaroaren  3a (85 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak idazlea eta libretista
Jasotako sariak

Armand Lunel (Aix-en-Provence, 1892ko ekainaren 9aMonako, 1977ko azaroaren 3a) frantziar idazlea eta shuadit edo judu-proventzeraren azken hiztuna izan zen[1]. Darius Milhaud musikagile eta lagun minarentzat, Esther de Carpentras eta Les malheurs d’Orphée operen libretoak idatzi zituen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Monakon zuzenbide eta filosofia irakaslea izan zen. 1920an Rachel Suzanne Messiah ezkondu zuen, Aron Messiah arkitektoaren alaba zena.

1926an Renaudot Saria jaso zuen.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • L'Imagerie du cordier, La Nouvelle Revue Française, Paris, 1924.
  • Nicolo-Peccavi edo L'affaire Dreyfus à Carpentras, Gallimard, Paris, 1926.
  • Le Balai de sorcière, Gallimard, Paris, 1935.
  • Jérusalem à Carpentras, Gallimard, 1937.
  • Les Amandes d'Aix, Gallimard, Paris, 1949.
  • La Belle à la fontaine, A. Fayard, Paris, 1959.
  • J'ai vu vivre la Provence, A. Fayard, Paris, 1962.
  • Juifs du Languedoc, de la Provence et des États français du Pape, Albin Michel, Paris, 1975.
  • Les Chemins de mon judaïsme et divers inédits, L'Harmattan, Paris, 1993.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Biografia
Frantzia
Artikulu hau Frantziako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.