Aurelio Gonzato

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Aurelio Gonzato
Aurelio Gonzato Autoritratto.jpg
Aurelio Gonzato, auto-erretratua, olioa kartoiaren gainean, 1948
Bizitza
Jaiotza Chiasso1914ko abenduaren 30a
Herrialdea  Suitza
Heriotza Massagno2014ko maiatzaren 12a (99 urte)
Lanbidea
Lanbidea margolaria eta mosaicista

Aurelio Gonzato (Chiasso, 1914ko abenduaren 30a - Massagno, 2014ko maiatzaren 12a) suitzar mosaikogile eta pintore bat izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aurelio Gonzato, Carlo Gonzato aitaren eta Maria Gonzato amaren semea, hamar seme-alabaren arteko zaharrena zen. Bere anai-arrebetako bat Guido Gonzato pintorea zen. Aurelio Gonzato-k bere anaiarekin hainbatetan kolaboratu zuen eta, era berean, Guido anaia Aurelio-ren beraren garapen artistikoan oinarrizko figura bat izan zen. Aurelio oso gaztetan hasi zen lan grafikoak eta artisautza-lanak gauzatzen, modu autodidakta batean. 18 urte zituela, Arte decorativa razionale (Arte dekoratibo razionala) mugimendua fundatu zuen, beranduago fundatuko zituen hainbat mugimendu eta asoziazioren arteko lehena. Aldi hartan, bere praktika piktoriko figuratiboari formaren eta espazioaren inguruko ikerketa bat gehitu zion. Ikerketa honek Como-ko abstraktisten ikerketetara hurbildu zuen. Hain zuzen ere, fiburatibitatearen eta abstrakzioaren arteko dialogoak Aurelio Gonzato-ren ekoizpen artistiko osoa ezagugarritu zuen, eta, batez ere, figurazio sakroarekiko bere hurbiltzea. 1936 urtean Futuristmetal sortu eta patentatu zuen. Futuristmetal metalezko forma lauz osatutako sistema bat zen. Euren artean konbinatuta, metalezko forma lau hauek hainbat hainbat irudi eraikitzea ahalbidetzen zuten. Futuristmetal sistemaren helburua hau zen: iragarki-kartel berriztagarri eta eraldagarriak garatzeko abiapuntu-materiale izatea. 1940 urtean Aurelio Gonzato Erroma-ra lekualdatu zen eta Accademia di San Luca akademian inskribatu zen. 1942 urtean Aurelio Suitza-ra itzuli zen eta bere ihardun piktorikoa jarraitu zuen. Beranduago, berrogeita hamarreko hamarkadaren hasieran, mosaiko bizantiarraren teknikak ikasteko helburuz, Venezia, Ravenna eta Aquileia artean mugitu zen. Ikasketa hauek mosaikoaren gaineko ulerkera propio bat garatzen lagundu zioten: ulerkera honen arabera, figurazio sakroaren gai klasikoak formaren gaineko esperimentazio batekin batzen ziren. Esperimentazio hau Futuristmetal sisteman jada presente zegoen. Aurelio Gonzato-ren mosaikoak Ticino kantoiko eta Suitzako hainbat elizatan aurki daitezke.

Lan nagusiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Piani e corpi aerei, tenpera paperaren gainean, 1932
  • Corpi aerei, tenpera paperaren gainean, 1932
  • Astronave medica, tenpera, 1933
  • Futuristmetal, metalezko moduluak, 1937
  • Sacra Famiglia, mosaikoa, Lugano, Salita dei Frati, 1951
  • San Nicolao in gloria, mosaikoa, Porza, Cappella Primavesi 1952
  • Ultima cena, mosaikoa, Lugano, Cappella Casa Pio X, 1956
  • Gesù Lavoratore, mosaikoa, Muralto, Casa parrocchiale, 1960
  • Madonna e angeli, mosaikoa, Chiasso, Piazza Camponovo, 1964
  • La tentazione, mosaikoa, Glarona, Piazza Brandt, 1965
  • Figure, harri-koskorrezko mosaikoa, Lugano, Piazza Amerio, 1967
  • Danza etrusca, tenpera mistoa kartoiaren gainean, 1975
  • Infinito, mosaikoa, Massagno, Piazza comunale, 1978
  • Composizione astratta, mosaikoa, Lugano, Piazza Pelloni, 1981
  • Via crucis 14 cappelle, mosaikoak, Mesocco, 1993-95

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Eros Bellinelli, Aurelio Gonzato, Edizioni Pantarei, Lugano, 1971
  • Alphons HämmerlePittura e mosaici di Aurelio Gonzato, Edizioni del Cantonetto, Lugano, 1984
  • Dalmazio Ambrosini, Aurelio Gonzato, Edizione Comune di Massagno, 1992
  • Dalmazio AmbrosiniPreghiere di pietra. Aurelio Gonzato e la Via Crucis di Mesocco, Edizioni Prisma, Lugano, 1995

Kanpoko loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]