Dedalo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Dedalo
Daedalus und Ikarus MK1888.png
Ezaugarriak
Sexua gizonezkoa
Familia
Aita Metion Itzuli eta Eupalamus Itzuli
Ama Iphinoe Itzuli eta Merope Itzuli
Ezkontidea(k) Naucrate Itzuli
Seme-alabak Ikaro
Anai-arrebak Perdix Itzuli

Dedalo[1] (latinez: Daedalos; antzinako grezieraz: Δαίδαλος, Daidalos), Greziako mitologiako pertsonaia.

Arkitekto, eskultore eta asmatzailea zen. Estetika eta asmamena baliatu zituen Kretako labirintoa eraikitzeko.

Kretako Minos erregeak Dedalo eta haren seme Ikaro giltzaperatu zituen labirintoan, Pasifae erreginak zezen batekin izan zituen maitasun-harremanetan Dedalok zerikusia izan zuelakoan. Harreman horien ondorioz, Minotauro munstroa jaio zen. Dedalok eta Ikarok labirintotik ihes egitea lortu zuten, argizarizko hegoak eta lumak eginez. Semeak, ordea, eguzkitik gertuegi egin zuen hegan, eta hegoek su harturik itsasora erori eta ito egin zen. Dedalo Siziliara erbesteratu zuten, eta, han, tenplu bat eraiki zuen Apoloren omenez. Tenplu hartan, hegalak utzi zituen Dedalok, Apolo jainkoarentzako eskaintza gisa.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Dedalo Aldatu lotura Wikidatan


Mitologia Artikulu hau mitologiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.